Rasulullah menyerang yahudi khaibar pada pagi hari dan mengucapkan ‘Allahu Akbar, yahudi khaibar akan berantakan
Imam Bukhari : 895
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ وَثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الصُّبْحَ بِغَلَسٍ ثُمَّ رَكِبَ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ{ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ }فَخَرَجُوا يَسْعَوْنَ فِي السِّكَكِ وَيَقُولُونَ مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ قَالَ وَالْخَمِيسُ الْجَيْشُ فَظَهَرَ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَتَلَ الْمُقَاتِلَةَ وَسَبَى الذَّرَارِيَّ فَصَارَتْ صَفِيَّةُ لِدِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ وَصَارَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ تَزَوَّجَهَا وَجَعَلَ صَدَاقَهَا عِتْقَهَافَقَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ لِثَابِتٍ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ أَنْتَ سَأَلْتَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ مَا أَمْهَرَهَا قَالَ أَمْهَرَهَا نَفْسَهَا فَتَبَسَّمَ
É ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Musaddad] ɖɔ, é ɖɔ nú mǐ [Hammad bin Zaid] sín [‘Abdul ‘Aziz bin Shuhaib] kpo [Tsabit Al Banani] sín [Anas bin Malik] kpo gɔ́n, ɖɔ Mɛsɛ́dó Mawu tɔn sallallaahu ‘alaihi wasallam bló ɖɛ Fajr tɔn hwenu e é kpó ɖò ablu mɛ é, bɔ é ɖɔ: hɛn Khaibar gblé! Nugbo ɔ, nu mi wa togun ɖe sin gletoxo mɛ ɔ, -enɛ ɔ gudo ɔ, zanzan e mɛ e è gb’akpá na lɛ e mɔ ɔ, e nyla tawun- -Qs. Afín Shafaat: 177-. Mɛ e ɖò Khaibar lɛ é tɔ́n bo ɖɔ: ‘Muhammad kpo Al Khamis kpo!’ Tabit ɖɔ, ‘Al Khamis sín tinmɛ wɛ nyí ahwanfuntɔ́’. Enɛ wu ɔ, gbeyiɖɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam ɖu ɖò ye jí, bo hu ahwanfuntɔ́ yetɔn lɛ, lobo wlí gannugánnú lɛ. Énɛ́ ɔ́, Shafiah húzú Dihyah Al Kalbi sín akpáxwé, bɔ énɛ́ ɔ́ gúdo ɔ́, é húzú nǔɖokan Rasulullah tɔn. Énɛ́ ɔ́ gúdo ɔ́, é da ɛ, bɔ akwɛ́ e é ná é wɛ nyí ɖɔ é ná jɛte'. Abdul Azizi ɖɔ nu Thabit ɖɔ: ‘O Abu Muhammad, a kanbyɔ Anas bin Malik ɖɔ etɛ e blo ɖi akwɛzinzan nu nyɔnu enɛ ɔ wɛ à?’ Thabit yí gbè ɖɔ, ‘Akwɛ e é na é wɛ nyí è na ɖè è tɔ́n’. E ko nu ɖesu'.