Imam Bukhari : 786
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ هُرْمُزَ مَوْلَى بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَقَالَ مَرَّةً مَوْلَى رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ ابْنَ بُحَيْنَةَ وَهُوَ مِنْ أَزْدِ شَنُوءَةَ وَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي عَبْدِ مَنَافٍ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِمْ الظَّهْرَ فَقَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ لَمْ يَجْلِسْ فَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ حَتَّى إِذَا قَضَى الصَّلَاةَ وَانْتَظَرَ النَّاسُ تَسْلِيمَهُ كَبَّرَ وَهُوَ جَالِسٌ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ ثُمَّ سَلَّمَ
Al à contât [Abu Al Yaman] al à dit, al à contât [Syuaib] di [Az Zuhri] al à dit, al à contât [Abdurrahman bin Hurmuz] un ex sclâf di Bani Abdul Muttalib -une volte al à menzonât- un ex sclâf di Rabi’a bin Al Harith, che di [Abdullah I] Sya'unah, il so aleât Bani 'Abdu Manaf, e lui al jere un amì dal Profete, che il Profete une volte al preà la preiere dal Zuhr cun lôr, daspò al si alçà in piês intes primis dôs rak'ah e nol si alçà - ancje par tasyahud -, e la int al si alçà. Duncje cuant che la preiere e jere daûr a finî, e la int e spetave il so salût, al diseve il takbir in posizion sedude, daspò si prostrave dôs voltis prin dal salût, e daspò al diseve il salût.