Rasulullah bersabar menghadapi kematian dan menjelaskan bahwa menangis karena kesedihan merupakan rahmat dari Allah

Imam Ahmad : 20780

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأُمَيْمَةَ ابْنَةِ زَيْنَبَ وَنَفْسُهَا تَقَعْقَعُ كَأَنَّهَا فِي شَنٍّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلِلَّهِ مَا أَعْطَى وَكُلٌّ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَدَمَعَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ لَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَبْكِي أَوَلَمْ تَنْهَ عَنْ الْبُكَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا هِيَ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ

Kuo ne talamai kiate kimautolu [ʻApu Muʻawiyah] Kuo ne talamai kiate kimautolu [ʻAshimi] meia [ʻApu ʻUsimani ʻAni-Nahdi] meia [ʻUsamah bin Said], naʻá ne pehē: Naʻe ʻomi ʻa Umaimah, ko e ʻofefine ʻo Zainab mo hono laumālié, ki he ʻao ʻo Rasulullah sallasullah ʻalaihi wa salam pea naʻá ne mate: 'Oku ma'u 'e Allah ha me'a pe 'oku ne to'o mo ha me'a pe 'oku ne foaki pea ko e me'a kotoa pe - 'oku tolonga - 'o a'u ki ha vaha'ataimi kuo tomu'a fakapapau'i'. Na'e tafe hono lo'imata pea toki pehe ange 'e Sa'ad bin 'Ubadah kiate ia: 'E Talafekau 'a Allah! Ko e ha 'oku ke tangi ai, tangata'eiki? Naʻe ʻikai naʻá ke tapui au ke u tangi? Na'e pehe 'e Rasulullah Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Ko e mo'oni ko ha 'alo'ofa 'eni 'oku fokotu'u 'e Allah 'i he loto 'o 'Ene kau tamaio'eiki pea mo'oni 'oku 'alo'ofa pe 'a Allah ki He'ene kau tamaio'eiki 'alo'ofa'.