Imam Ahmad : 20592

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا دَرَّاجٌ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سِتَّةَ أَيَّامٍ ثُمَّ اعْقِلْ يَا أَبَا ذَرٍّ مَا أَقُولُ لَكَ بَعْدُ فَلَمَّا كَانَ الْيَوْمُ السَّابِعُ قَالَ أُوصِيكَ بِتَقْوَى اللَّهِ فِي سِرِّ أَمْرِكَ وَعَلَانِيَتِهِ وَإِذَا أَسَأْتَ فَأَحْسِنْ وَلَا تَسْأَلَنَّ أَحَدًا شَيْئًا وَإِنْ سَقَطَ سَوْطُكَ وَلَا تَقْبِضْ أَمَانَةً وَلَا تَقْضِ بَيْنَ اثْنَيْنِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرٍو وَعَنْ دَرَّاجٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتَّةَ أَيَّامٍ اعْقِلْ يَا أَبَا ذَرٍّ مَا يُقَالُ لَكَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَلَا تُؤْوِيَنَّ أَمَانَةً وَلَا تَقْضِيَنَّ بَيْنَ اثْنَيْنِ

আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা বিন ইছহাকে] আমাক [ইবনে লাহিয়াত] কৈছে আৰু [মুছাই] আমাক [ইবনে লাহিয়াহ] [উবাইদ বিন আবু জাফৰ]ৰ পৰা [আবু আব্দুৰহমান আল হুবুলী]ৰ পৰা [আবু ধৰ্ৰৰ] পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লালহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘যিজনে চতীৰাক আঁতৰাই পেলায় - তেতিয়া যদি অনুমতি দিয়া হয়, তেন্তে তেওঁ এনে এটা সীমা অতিক্ৰম কৰিছে যিটো তেওঁৰ বাবে অতিক্ৰম কৰাটো বৈধ নহয়। যদি কোনো মানুহে চকু বাহিৰলৈ দলিয়াই দিয়ে -এজন উকি মাৰি থকা মানুহ- তেন্তে তাত কোনো ডিয়াট -ৰনচম- নাই। আৰু যদি কোনো ব্যংগ নথকা দুৱাৰেদি পাৰ হৈ যায়, তেতিয়া তেওঁ তাৰ মালিকৰ ব্যক্তিগত অংগবোৰ দেখা পায়, তেন্তে তেওঁৰ কোনো পাপ নাই। পাপ কৰা মানুহজনেই আছিল ঘৰৰ মালিক।'