Imam Ahmad : 25945

حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا شَيْخٌ يُقَالُ لَهُ أَبُو عَمْرٍو عَنْ ابْنَةٍ لِأُهْبَانَ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِيهَا وَكَانَتْ لَهُ صُحْبَةٌ أَنَّ عَلِيًّا لَمَّا قَدِمَ الْبَصْرَةَ بَعَثَ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَتْبَعَنِي فَقَالَ أَوْصَانِي خَلِيلِي وَابْنُ عَمِّكَ فَقَالَ إِنَّهُ سَيَكُونُ فُرْقَةٌ وَاخْتِلَافٌ فَاكْسِرْ سَيْفَكَ وَاتَّخِذْ سَيْفًا مِنْ خَشَبٍ وَاقْعُدْ فِي بَيْتِكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ يَدٌ خَاطِئَةٌ أَوْ مَنِيَّةٌ قَاضِيَةٌ فَفَعَلْتُ مَا أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ اسْتَطَعْتَ يَا عَلِيُّ أَنْ لَا تَكُونَ تِلْكَ الْيَدَ الْخَاطِئَةَ فَافْعَلْ حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الْقَسْمَلِيِّ عَنْ ابْنَةِ أُهْبَانَ عَنْ أَبِيهَا أَنَّ عَلِيًّا أَتَى أُهْبَانَ فَقَالَ مَا يَمْنَعُكَ مِنْ اتِّبَاعِي فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

তেওঁ আমাক ক’লে [চুৰাইজ বিন নু’মান] তেওঁ ক’লে, তেওঁ আমাক ক’লে [হাম্মাদ] - অৰ্থাৎ ইবনে জাইদ - [‘আব্দুল কবিৰ বিন হাকাম আল ঘিফাৰী]ৰ পৰা আৰু [‘আব্দুল্লাহ বিন উবাইদ] [‘উদাইছা]ৰ পৰা] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা, যে ‘আলী বিন আবু তালিব আহি দুৱাৰত থিয় হ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘তেওঁ আবু মুছলিম তাত আছেনে?’। তাত লিখা আছিল, ‘হয়’। আলীয়ে ক’লে, ‘হে আবু মুছলিম, আপুনি এই বিষয়ত লুকাই থাকিলেও এই বিষয়ত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ কিহৰ বাধা আছে?’ আবু মুছলিমে উত্তৰ দিলে, ‘সেই বিষয়ত মোক যিটোৱে বাধা দিছিল সেয়া আছিল মোৰ প্ৰেমিক আৰু লগতে তোমাৰ ককাৰ পুত্ৰই মোক দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি, তেওঁ মোক প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যে যদি কোনো নিন্দা হয় তেন্তে মই কাঠৰ তৰোৱাল এখন লৈ যাম, আৰু সঁচাকৈয়ে মই লৈছো, ই ওলমি আছে’।