Imam Ahmad : 25885

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ سُحَيْمٍ عَنْ أُمَيَّةَ بِنْتِ أَبِي الصَّلْتِ عَنِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ وَقَدْ سَمَّاهَا لِي قَالَتْ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نِسْوَةٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ فَقُلْنَا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَرَدْنَا أَنْ نَخْرُجَ مَعَكَ إِلَى وَجْهِكَ هَذَا وَهُوَ يَسِيرُ إِلَى خَيْبَرَ فَنُدَاوِيَ الْجَرْحَى وَنُعِينَ الْمُسْلِمِينَ بِمَا اسْتَطَعْنَا فَقَالَ عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ قَالَتْ فَخَرَجْنَا مَعَهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةً فَأَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَقِيبَةِ رَحْلِهِ قَالَتْ فَوَاللَّهِ لَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصُّبْحِ فَأَنَاخَ وَنَزَلْتُ عَنْ حَقِيبَةِ رَحْلِهِ وَإِذَا بِهَا دَمٌ مِنِّي فَكَانَتْ أَوَّلَ حَيْضَةٍ حِضْتُهَا قَالَتْ فَتَقَبَّضْتُ إِلَى النَّاقَةِ وَاسْتَحْيَيْتُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بِي وَرَأَى الدَّمَ قَالَ مَا لَكِ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ قَالَتْ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَصْلِحِي مِنْ نَفْسِكِ وَخُذِي إِنَاءً مِنْ مَاءٍ فَاطْرَحِي فِيهِ مِلْحًا ثُمَّ اغْسِلِي مَا أَصَابَ الْحَقِيبَةَ مِنْ الدَّمِ ثُمَّ عُودِي لِمَرْكَبِكِ قَالَتْ فَلَمَّا فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ رَضَخَ لَنَا مِنْ الْفَيْءِ وَأَخَذَ هَذِهِ الْقِلَادَةَ الَّتِي تَرَيْنَ فِي عُنُقِي فَأَعْطَانِيهَا وَجَعَلَهَا بِيَدِهِ فِي عُنُقِي فَوَاللَّهِ لَا تُفَارِقُنِي أَبَدًا قَالَ وَكَانَتْ فِي عُنُقِهَا حَتَّى مَاتَتْ ثُمَّ أَوْصَتْ أَنْ تُدْفَنَ مَعَهَا فَكَانَتْ لَا تَطْهُرُ مِنْ حَيْضَةٍ إِلَّا جَعَلَتْ فِي طَهُورِهَا مِلْحًا وَأَوْصَتْ أَنْ يُجْعَلَ فِي غُسْلِهَا حِينَ مَاتَتْ

A y’a fɔ an ye ko [Ja’qub] y’a fɔ an ye [n’ facɛ] ka bɔ [Muhamadu bin Ishaq] la a ko, a y’a fɔ ne ye [Suliman bin Suhaim] ka bɔ [Umayyah bin Abu Shalt] ka bɔ [muso dɔ] ka bɔ Bani Ghifar la, a y’a tɔgɔ fɔ ne ye, a ko: ‘Ne ye ɲɔgɔn kunbɛn ni Rasulullah ka Bahulalah ye. a y’a fɔ a ye ko: ‘E Rasulullah, tiɲɛ na an b’a fɛ ka kɛlɛ kɛ tun be ni matigi ye nin kɛlɛ nin na - o wagati la a tun be tagamana ka taga Khaibar -, walisa an ka se ka joginninw furakɛ ani an ka silamɛw dɛmɛ an seko bɛɛ la’. O kɔ, a ko: ‘Ala k’aw barikada’. O kɔ, an tagara n’a ye, o wagati la, n’ tun ye sungurunin ye min tun be bonya ka taga, o la, Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam ye n’ ta a kɔfɛ a ka balo bɔrɔ kɔnɔ’. Muso ko: «Ala ka sira la, Rasulullah jigira fajiri fɛ, o kɔ, a ka ɲɔgɔmɛ mankanna, ne fana bɔra balo bɔrɔ kɔnɔ.» Joli bɔra n’ na yɔrɔnin kelen ani n’ ye kalo ye a siɲɛ fɔlɔ la. O kɔ, n ye n sama ka taga ɲɔgɔmɛ kan bari maloya tun be n na, tuma min na Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam ye min kɛ n na, a ye joli ye, a ko: ‘Mun lo kɛra i la, i ka kalolabɔ bɔra sisan wa?’. Ne k’a jaabi ko: ‘Ɔnhɔn.’ A ko: ‘I k’i ka kalolabɔ saniya ka jii minan dɔ ta, ka kɔgɔ don a kɔnɔ ka joli min be don furakisɛ kɔnɔ, i k’o ko, ka sɔrɔ ka kɔsegi yɛlɛ’. Muso ko: ‘Tuma min na Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam ye Khaibar minɛ, a ye Fai’ - kɛlɛ bolofɛnw - tilan an ye, o kɔfɛ, i be nɛgɛkunbɛnnan min ye n’ kan na, a y’o ta, a ye nin di n’ ma k’a don n’ kan na. Ala, nɛgɛkunbɛnnan tɛna bɔ ne la abada’. Sulemani ko: ‹Nkanni tora ale fɛ fɔ ka taga se a sa ma, ani a tun b’a fɛ u k’a sutura ale kɔrɔ. A fana tɛ saniya a ka kalolabɔ la fɔɔ n’a y’a saniya ni kɔgɔ ye, o la, a y’a daa di ko n’a sara, a bena a ko ni kɔgɔ ye’.