Imam Ahmad : 23837

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ وَنُعْمَانُ أَوْ أَحَدُهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ مَا لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْلِمًا مِنْ لَعْنَةٍ تُذْكَرُ وَلَا انْتَقَمَ لِنَفْسِهِ شَيْئًا يُؤْتَى إِلَيْهِ إِلَّا أَنْ تُنْتَهَكَ حُرُمَاتُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلَا ضَرَبَ بِيَدِهِ شَيْئًا قَطُّ إِلَّا أَنْ يَضْرِبَ بِهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا سُئِلَ شَيْئًا قَطُّ فَمَنَعَهُ إِلَّا أَنْ يُسْأَلَ مَأْثَمًا فَإِنَّهُ كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَلَا خُيِّرَ بَيْنَ أَمْرَيْنِ قَطُّ إِلَّا اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا وَكَانَ إِذَا كَانَ حَدِيثَ عَهْدٍ بِجِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام يُدَارِسُهُ كَانَ أَجْوَدَ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ

Безгә [Әффан] сөйләгәннән соң, ул болай диде: "Безгә [Хәммәд бин Зәйд] сөйләгән", - диде ул. "Безгә [Мә'мәр] һәм [Ну'ман] яки аларның берсенә дә әйтелгәнчә, [әз-Зүһри]дән [Урва]дан [Гайсә] болай диде: "Рәсулүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам мөселманны ишеткән ләгънәтләре өчен үч алып ләгънәтләмәде, ул шулай ук үз файдасы өчен дә Аллаһның чикләрен бозган өчен үч алмады, һәм ул беркайчан да Аллаһ юлында сукмыйча кулы белән бернәрсәгә дә сукмады, һәм аннан беркайчан да нәрсәдер соралмады һәм аны кире какмады, гөнаһ кылырга чакырылганлыктан, чөнки ул аннан иң ерак булган кеше иде, һәм аңа ике вариант арасында иң җиңелен сайламыйча гына бирелмәде. Әгәр ул аңа өйрәтә торган Җәбраил белән очрашкан булса, ул исә, җилдән дә юмартрак кеше иде".