Imam Ahmad : 23631

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا غَلَبَتْهُ عَيْنُهُ أَوْ وَجِعَ فَلَمْ يُصَلِّ بِاللَّيْلِ صَلَّى بِالنَّهَارِ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً

আমাক [চুৰাইজ] কোৱা হৈছে, আমাক [নাফী’] কোৱা হৈছে, [ইবনু আবিমুলাইকাহ]ৰ পৰা যে [আইছিয়াই] কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লাম অসুস্থ আছিল, গতিকে তেওঁৰ বুকুত হাত থৈ মই পঢ়িলোঁ: ADZHIBIL BA’SA ROBBAN NAASI ANTA ATH-THOBIIB WA ANTA ASY-SYAFI - দুখ দূৰ কৰক, হে মানৱ ৰব, তুমিয়েই হিলাৰ আৰু তুমিয়েই হিলাৰ-, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামে নামাজত ক’লে: ‘পুনৰ একত্ৰিত হোৱা মোক মোৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰেমিকৰ সৈতে, মোৰ পৰম প্ৰেমিকৰ সৈতে মোক লগ কৰক'।