Imam Ahmad : 23234

حَدَّثَنَا حَسَنٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ حَدَّثَنَا حُيَيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيَّ حَدَّثَهُ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا طَرَقَتْهَا الْحَيْضَةُ مِنْ اللَّيْلِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فَأَشَارَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَوْبٍ وَفِيهِ دَمٌ فَأَشَارَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ اغْسِلِيهِ فَغَسَلَتْ مَوْضِعَ الدَّمِ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الثَّوْبَ فَصَلَّى فِيهِ

আমাক কোৱা হৈছে যে [হাৰুন বিন মা’ৰুফ] আৰু [মুআৱিয়াহ বিন আমৰু] দুয়োজনে কৈছে; আমাক কোৱা হৈছে [ইবনে ৱাহাবে] কৈছে; আমাৰ [আমৰু]ৰ ওচৰত ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে যে [আবু আন-নাদলৰে] তেওঁক [চুলেমান বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামৰ পত্নী আইছিয়াহৰ পৰা] কৈছিল যে; 'মই কেতিয়াও ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামক জোৰেৰে হাঁহি থকা দেখা নাই'। মুআৱিয়াই ক’লে; 'তেওঁ এবাৰ হাঁহিছিল যেতিয়ালৈকে মই তেওঁৰ ছিদ্ৰবোৰ দেখা নাপালোঁ, অৰ্থাৎ তেওঁ হাঁহি আছিল'। -আইছিয়াহ- ক’লে; 'যদি তেওঁ ডাৱৰ বা বতাহ দেখে তেন্তে তেওঁৰ মুখত দেখা যায়'। তেওঁ কয়; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল! মানুহে যেতিয়া ডাৱৰ দেখে তেতিয়া তেওঁলোক বৰ সুখী হয়, বৰষুণ হ’ব বুলি আশা কৰি। ইফালে প্ৰতিবাৰেই তোমাক দেখাৰ লগে লগে তোমাৰ মুখত চিন্তা দেখিবলৈ পাওঁ।' তেওঁ কয়; তেওঁ ক’লে: ‘হে আইছিয়া! শাস্তি হ'লে মোৰ বাবে নিৰাপদ নহয়। এটা জনগোষ্ঠীয়ে বতাহত শাস্তি পাইছে আৰু এনেকুৱা মানুহ আছে যিয়ে এইদৰে শাস্তি পাইছে; 'এই ডাৱৰ আহি আছে যিয়ে আমাক বৰষুণ দিব'।'