Larangan membangunkan seseorang dari tempat duduknya lalu menempatinya, dan anjuran melapangkan tempat bagi yang datang

Imam Ahmad : 19583

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ سَمِعْتُ شُعْبَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ رَبِّهِ بْنَ سَعِيدٍ وَقَالَ بَهْزٌ عَبْدَ رَبِّهِ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ مَوْلَى أَبِي مُوسَى عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ قَالَ دَخَلَ عَلَيْنَا أَبُو بَكْرَةَ فِي شَهَادَةٍ فَقَامَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ مَجْلِسِهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُقِمْ الرَّجُلَ الرَّجُلَ مِنْ مَجْلِسِهِ ثُمَّ يَقْعُدُ فِيهِ أَوْ قَالَ إِذَا أَقَامَ الرَّجُلُ الرَّجُلَ مِنْ مَجْلِسِهِ فَلَا يَجْلِسْ فِيهِ وَلَا يَمْسَحْ الرَّجُلُ يَدَهُ بِثَوْبِ مَنْ لَا يَمْلِكُ

আমাক [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] কৈছে, আমাক [ছ্যু’বাহ] কৈছে -আৰু [হাজ্জাজে] কৈছে; মই শুনিলোঁ [চু'বাহ] - কোৱা; মই [আব্দুৰবিহ বিন ছাইদ] শুনিলোঁ, -আৰু [বাহজে] [আব্দুৰবীহ]ক ক’লে, অৰ্থাৎ [আবু আব্দুল্লাহ] আবু মুছাৰ পূৰ্বৰ দাসৰ পৰা ক’লে, [ছৈইদ বিন আবুল হাছান]ৰ পৰা তেওঁ ক’লে; আবু বক্ৰাহে এবাৰ আমাক আদালতত লগ পাইছিল আৰু কোনোবাই আদালতৰ পৰা থিয় হৈছিল, গতিকে [আবু বক্ৰাহ] ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘কোনোৱেই আন এজনক থিয় হ’বলৈ ক’ব নালাগে, আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ আসন ল’ব নালাগে,’ বা তেওঁৰ কথা: ‘যদি কোনোবাই তেওঁৰ বন্ধুক তেওঁৰ আসনৰ পৰা থিয় হ’বলৈ কয়, তেন্তে তেওঁ নিজৰ বন্ধুৰ আসন দখল নকৰিব, আৰু কোনেও তেওঁৰ নহয় কাপোৰেৰে হাত মচিব নালাগে’।