Imam Ahmad : 18867

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَن عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَن الْمُطَّلِبِ عَن أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَحَبَّ دُنْيَاهُ أَضَرَّ بِآخِرَتِهِ وَمَنْ أَحَبَّ آخِرَتَهُ أَضَرَّ بِدُنْيَاهُ فَآثِرُوا مَا يَبْقَى عَلَى مَا يَفْنَى

আমাক [আবু চালামাহ আল খুজাই] ক’লে; আমাক [আব্দুল আজিজ বিন মুহামমদ] [আমৰু বিন আবু আমৰু]ৰ পৰা [আল মুথালিব]ৰ পৰা [আবু মুছা আল আছিয়াৰী]ৰ পৰা জনাইছে তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যিজনে নিজৰ পৃথিৱীখনক অধিক ভাল পাব, তেওঁ নিজৰ পৰলোকক বিপদত পেলাব, আৰু যিয়ে নিজৰ পৰলোকক অধিক ভাল পায়, তেওঁ নিজৰ জগতখনক বিপদত পেলাব, তাৰ পিছত মৰ্ত্যলোক বস্তুতকৈ চিৰন্তন কিবা এটাক অগ্ৰাধিকাৰ দিব - যিটো ম্লান হৈ যাব -’।