Imam Ahmad : 18602

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ أَخْبَرَنَا الْهَجَرِيُّ قَالَ خَرَجْتُ فِي جِنَازَةِ بِنْتِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى وَهُوَ عَلَى بَغْلَةٍ لَهُ حَوَّاءَ يَعْنِي سَوْدَاءَ قَالَ فَجَعَلَ النِّسَاءُ يَقُلْنَ لِقَائِدِهِ قَدِّمْهُ أَمَامَ الْجِنَازَةِ فَفَعَلَ قَالَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ لَهُ أَيْنَ الْجِنَازَةُ قَالَ فَقَالَ خَلْفَكَ قَالَ فَفَعَلَ ذَلِكَ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ قَالَ أَلَمْ أَنْهَكَ أَنْ تُقَدِّمَنِي أَمَامَ الْجِنَازَةِ قَالَ فَسَمِعَ امْرَأَةً تَلْتَدِمُ وَقَالَ مَرَّةً تَرْثِي فَقَالَ مَهْ أَلَمْ أَنْهَكُنَّ عَنْ هَذَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَنْهَى عَنْ الْمَرَاثِي لِتُفِضْ إِحْدَاكُنَّ مِنْ عَبْرَتِهَا مَا شَاءَتْ فَلَمَّا وُضِعَتْ الْجِنَازَةُ تَقَدَّمَ فَكَبَّرَ عَلَيْهَا أَرْبَعَ تَكْبِيرَاتٍ ثُمَّ قَامَ هُنَيْهَةً فَسَبَّحَ بِهِ بَعْضُ الْقَوْمِ فَانْفَتَلَ فَقَالَ أَكُنْتُمْ تَرَوْنَ أَنِّي أُكَبِّرُ الْخَامِسَةَ قَالُوا نَعَمْ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا كَبَّرَ الرَّابِعَةَ قَامَ هُنَيَّةً فَلَمَّا وُضِعَتْ الْجِنَازَةُ جَلَسَ وَجَلَسْنَا إِلَيْهِ فَسُئِلَ عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الْأَهْلِيَّةِ فَقَالَ تَلَقَّانَا يَوْمَ خَيْبَرَ حُمُرٌ أَهْلِيَّةٌ خَارِجًا مِنْ الْقَرْيَةِ فَوَقَعَ النَّاسُ فِيهَا فَذَبَحُوهَا فَإِنَّ الْقُدُورَ لَتَغْلِي بِبَعْضِهَا إِذْ نَادَى مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْرِيقُوهَا فَأَهْرَقْنَاهَا وَرَأَيْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى مِطْرَفًا مِنْ خَزٍّ أَخْضَرَ

আমাক কৈছে [আলী বিন আছিম] আমাক কৈছে [আল হাজাৰী] তেওঁ ক’লে; সেই সময়ত তাইৰ ক’লা বিঘালত থকা আব্দুল্লাহ বিন আবু আউফাৰ কন্যাৰ মৃতদেহটো সংগ দিবলৈ ওলাই আহিলোঁ৷ তেতিয়া মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ নেতাক ক’লে, ‘তেওঁক মৃতদেহৰ সন্মুখত খোজ কাঢ়িবলৈ মাতিব’। গতিকে নেতাই কৰিলে। কথকজনে ক’লে; তেতিয়া মই [ইবনে আবু আউফা] কোৱা শুনিলোঁ; 'ক'ত আছে মৃতদেহ?' তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘আপোনাৰ পিছফালে’। এবাৰ দুবাৰ এই কাম কৰিলে, তাৰ পিছত ক’লে, ‘মই তোমাক মৃতদেহৰ সন্মুখত মোৰ স্থান ল’বলৈ মানা কৰা নাছিলোনে? তেতিয়া তেওঁ শুনিলে যে এগৰাকী মহিলাই বুকুত কোব মাৰিছে। -এসময়ত আল হাজাৰীয়ে কৈছিল; -এগৰাকী মহিলাৰ কান্দোন শুনিলে।- গতিকে তেওঁ ক'লে, 'হাহ... মই তোমাক এই কাম কৰিবলৈ মানা কৰা নাছিলো নেকি? সঁচাকৈয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে আল মাৰাট্সী -মৃতকৰ বাবে কান্দোন- নিষেধ কৰিছে। আপোনালোকৰ প্ৰত্যেকেই যিমান পাৰি কান্দোন বন্ধ কৰক'। মৃতদেহ ৰখাৰ পাছত তেওঁ আগবাঢ়ি আহি তকবীৰ - অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ নামাজ - চাৰিটা তকবীৰ কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ ক্ষন্তেক সময় থিয় হৈ থাকিল যেতিয়ালৈকে জামাতৰ কোনোবাই তছবিহ নকৰে। তেওঁৰ কথা শেষ হ’লেই ঘূৰি আহি সুধিলে, মই পাঁচবাৰ তকবীৰ কোৱা দেখিছানে? তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, ‘হয়’। আব্দুল্লাহ বিন আবু আউফাই ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে চতুৰ্থ তকবীৰ কৰাৰ পিছত তেওঁ ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে থিয় হৈ থাকিল। আৰু যেতিয়া মৃতদেহটো ৰখা হ’ল, আমি তেওঁৰ লগত বহিলোঁ’। তাৰ পিছত তেওঁক টেম হিমাৰৰ মাংসৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল, গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিছিল, ‘খৈবৰ যুদ্ধৰ সময়ত আমি গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ বাহিৰত টেম হিমাৰক পাইছিলোঁ, আৰু সেই সময়ৰ মানুহে বিচাৰিছিল গতিকে তেওঁলোকে ৰান্ধিছিল। পাত্ৰবোৰ উতলি থকাৰ সময়ত হঠাতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ৰাছুলে চিঞৰি উঠিল, ‘পাত্ৰটো ঢালি দিয়া’। অৱশেষত আমি ঢালি দিলোঁ'। -আল হাজাৰী- কয়; আব্দুল্লা বিন আবু আউফাই সেউজীয়া ঊল আৰু ৰেচমেৰে এম্ব্ৰয়ডাৰী কাপোৰ পিন্ধি থকা দেখিলোঁ।