Doa khusus Rasulullah saat menghadapi pasukan sekutu (Perang Ahzab)

Imam Ahmad : 18343

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَطُفْنَا مَعَهُ وَصَلَّى خَلْفَ الْمَقَامِ وَصَلَّيْنَا مَعَهُ ثُمَّ خَرَجَ فَطَافَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَنَحْنُ مَعَهُ نَسْتُرُهُ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ لَا يَرْمِيهِ أَحَدٌ أَوْ يُصِيبُهُ أَحَدٌ بِشَيْءٍ قَالَ فَدَعَا عَلَى الْأَحْزَابِ فَقَالَ اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ سَرِيعَ الْحِسَابِ هَازِمَ الْأَحْزَابِ اللَّهُمَّ اهْزِمْهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ قَالَ وَرَأَيْتُ بِيَدِهِ ضَرْبَةً عَلَى سَاعِدِهِ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ قَالَ ضُرِبْتُهَا يَوْمَ حُنَيْنٍ فَقُلْتُ لَهُ أَشَهِدْتَ مَعَهُ حُنَيْنًا قَالَ نَعَمْ وَقَبْلَ ذَلِكَ

Kuo talamai kiate kimautolu [Yazid bin Harun] Kuo talamai kiate kimautolu [ʻIsimeʻili] meia [ʻAtulā pini ʻApu ʻAufa] naʻá ne pehē; Na'e fakahoko 'e Rasulullah 'a e Umrah, na'a ne fakahoko 'a e Tawaf 'i he Kaaba pea na'a mau kau foki mo ia 'i he Tawaf. Pea ne lotu 'i mui 'i he Maqam, na'a mau lotu foki mo ia. Hili ia, na'a ne 'alu atu 'o fakahoko 'a e tawaf 'i he vaha'a 'o Safa mo Marwah, lolotonga ia 'oku mau le'ohi ia mei he ngaahi ngaue kovi 'a e kakai 'o Makkah, ke 'oua na'a lava 'e ha taha 'o lī ha me'a kiate ia pe fakamamahi'i ia. Na'a ne lotu leva: 'Alahuma Munzilal Kitaab SARII'AL HISAAP, HAAZIMAL AHZAABI, 'ALAHUMA SIMIHUM, WA ZALZILHUM -'E Allah, 'A ia kuo ne fekau'i hifo 'a e tohi, 'a ia 'oku vave taha 'i he lau 'a kinautolu, 'A ia kuo ne faka'auha 'a e army,'s'.