Imam Ahmad : 18249

قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ : مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ التَّمَّارِّ عَنِ الْبَيَاضِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ عَلَى النَّاسِ وَهُمْ يُصَلُّونَ وَقَدْ عَلَتْ أَصْوَاتُهُمْ بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ إِنَّ الْمُصَلِّي يُنَاجِي رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَنْظُرْ مَا يُنَاجِيهِ وَلَا يَجْهَرْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ بِالْقُرْآنِ

-ইমাম আহমদ- কয়; মই [আব্দুৰ ৰহমান বিন মাহদি]ক পঢ়িছো: [মালিক] [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন ইব্ৰাহিম আত তৈমি]ৰ পৰা [আবু হাজিম আত তাম্মাৰী]ৰ পৰা [আল বায়াদলী]ৰ পৰা যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে তেওঁৰ চাহাবাসকলক লগ কৰিবলৈ ওলাই গৈছিল, আৰু সেই সময়ত, তেওঁলোকে নামাজ পঢ়ি আছিল, আনহাতে তেওঁলোকৰ পঢ়াৰ শব্দ ইজনে সিজনৰ ওপৰত গুঞ্জৰিত হৈছিল। গতিকে তেওঁ ক’লে, ‘যি ব্যক্তিয়ে নামাজ কৰে, তেওঁ মূলতঃ তেওঁৰ ৰাব্ব আজ্জা ৱাজাল্লাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰি আছে। গতিকে প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে পঢ়া প্ৰাৰ্থনাবোৰৰ প্ৰতি মনোযোগ দিব লাগে, আৰু আপোনালোকৰ কোনোবাই আন এজন ভাইৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰভাৱে আবৃত্তি কৰিবলৈ নিদিব'।