Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat kedua tangannya hingga sejajar dengan kedua telinganya

Imam Ahmad : 18120

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ وَائِلَ بْنَ حُجْرٍ أَخْبَرَهُ قَالَ قُلْتُ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يُصَلِّي فَقَامَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ ثُمَّ قَالَ حِينَ أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا أُذُنَيْهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ سَجَدَ فَوَضَعَ يَدَيْهِ حِذَاءَ أُذُنَيْهِ ثُمَّ قَعَدَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى فَخِذِهِ فِي صِفَةِ عَاصِمٍ ثُمَّ وَضَعَ حَدَّ مِرْفَقِهِ الْأَيْمَنِ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ ثَلَاثًا وَحَلَّقَ حَلْقَةً ثُمَّ رَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا وَأَشَارَ زُهَيْرٌ بِسَبَّابَتِهِ الْأُولَى وَقَبَضَ إِصْبَعَيْنِ وَحَلَّقَ الْإِبْهَامَ عَلَى السَّبَّابَةِ الثَّانِيَةِ قَالَ زُهَيْرٌ قَالَ عَاصِمٌ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْجَبَّارِ عَنْ بَعْضِ أَهْلِهِ أَنَّ وَائِلًا قَالَ أَتَيْتُهُ مَرَّةً أُخْرَى وَعَلَى النَّاسِ ثِيَابٌ فِيهَا الْبَرَانِسُ وَفِيهَا الْأَكْسِيَةُ فَرَأَيْتُهُمْ يَقُولُونَ هَكَذَا تَحْتَ الثِّيَابِ

আমাক কৈছে [আছৱাদ বিন আমিৰে] আমাক [জুহাইৰ বিন মুআৱিয়াহ] [আছিম বিন কুলাইব]ৰ পৰা কৈছে যে [তেওঁৰ পিতৃয়ে] তেওঁক কৈছে, যে [ৱাইল বিন হুজৰ] তেওঁক কৈছে, তেওঁ ক’লে; সঁচাকৈয়ে চাম ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কেনেকৈ নামাজ কৰে। সি থিয় হ’ল, হাত দুখন ওপৰলৈ তুলিলে যাতে কাণৰ লগত সমতল হয়। তাৰ পাছত তাইৰ বাওঁহাতখন তাৰে ধৰিলে। যেতিয়া তেওঁ প্ৰণাম কৰিব বিচাৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ হাত দুখন কাণৰ সৈতে সমতল হোৱালৈকে ওপৰলৈ তুলিছিল, তাৰ পিছত হাত দুখন আঁঠুৰ ওপৰত ৰাখিছিল। তাৰ পাছত উঠি প্ৰথমবাৰৰ দৰে আকৌ হাত দুখন ওপৰলৈ তুলিলে। তাৰ পিছত তেওঁ প্ৰণাম কৰি হাত দুখন কাণৰ সমান্তৰালকৈ ৰাখিলে। তাৰ পাছত ইফতিৰসিত বহি - বাওঁ ভৰিখন মেলি বহি - বাওঁহাতৰ তলুৱাখন বাওঁ আঁঠুৰ ওপৰত ৰাখি - আছিমে বৰ্ণনা কৰা ধৰণে উৰু - আৰু সোঁ কঁকালটো সোঁ উৰুত ৰাখিলে। তাৰ পাছত তিনিটা আঙুলি ধৰি মধ্যমা আঙুলিটো বুঢ়া আঙুলিৰে মেৰিয়াই ল’লে। ইয়াৰ পিছত এনেধৰণৰ কিবা এটা দেখিলোঁ - জুহাইৰে তৰ্জনী আঙুলিৰে ভংগীমা এটা কৰিলে, দুটা আঙুলিত আঁকোৱালি লৈ বুঢ়া আঙুলিটো মধ্যমা আঙুলিত মেৰিয়াই দিলে -। [জুহাইৰে] ক’লে, [আছিমে] ক’লে, আৰু মোক [আব্দুল জব্বাৰ], [তেওঁৰ কিছুমান আত্মীয়ৰ পৰা] কৈছিল যে [ৱাইলে] কৈছিল; মই আন এটা ষ্টপেজত তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিলোঁ। সেই সময়ত মানুহে মূৰ ঢাকি আৰু অন্তৰ্বাসৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ কাপোৰ পিন্ধিছিল। গতিকে দেখিলোঁ যে তেওঁলোকে এনেকুৱা কিবা এটা কৈছে, অৰ্থাৎ কাপোৰৰ তলত।