Keringanan shalat sunnah di atas kendaraan saat safar, kemanapun kendaraan menghadap, meskipun tidak menghadap kiblat

Imam Ahmad : 16915

حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ مَيْمُونِ بْنِ الرَّمَّاحِ عَنْ أَبِي سَهْلٍ كَثِيرِ بْنِ زِيَادٍ الْبَصْرِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ بْنِ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَهَى إِلَى مَضِيقٍ هُوَ وَأَصْحَابُهُ وَهُوَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَالسَّمَاءُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَالْبَلَّةُ مِنْ أَسْفَلَ مِنْهُمْ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَأَمَرَ الْمُؤَذِّنَ فَأَذَّنَ وَأَقَامَ ثُمَّ تَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ فَصَلَّى بِهِمْ يُومِئُ إِيمَاءً يَجْعَلُ السُّجُودَ أَخْفَضَ مِنْ الرُّكُوعِ أَوْ يَجْعَلُ سُجُودَهُ أَخْفَضَ مِنْ رُكُوعِهِ

আমাক কৈছে [ছুৰাইজ বিন নু’মানে] আমাক [উমৰ বিন মাইমুন বিন ৰামমাহ] [আবু চাহল কাৎসিৰ বিন জিয়াদ আল বাশ্ৰী]ৰ পৰা [আমৰু বিন উছমান বিন ইয়ালা বিন মুৰাহৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [তেওঁৰ দাদা]ৰ পৰা কৈছে, যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আৰু তেওঁৰ চাহাবাসকলে তেওঁ এতিয়াও চলি থকাৰ সময়তে এটা যথেষ্ট সংকীৰ্ণ অঞ্চলত উপনীত হৈছিল তেওঁৰ বাহনখন, আনহাতে তলৰ মাটিত আকাশখন বৰষুণ দিলে। তিতি গৈছে। তাৰ পিছত নামাজৰ সময় আহিল, তাৰ পিছত তেওঁ এজন মুজ্জিনক আদেশ দিলে যে তেওঁ নামাজ আদায় দিব, তাৰ পিছত মুজ্জিনে নামাজ আৰু ইকামা মাতিলে। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে নিজৰ বাহনত থাকি আগবাঢ়ি গ’ল, তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ সৈতে নামাজ পঢ়িলে। প্ৰণামতকৈ প্ৰণাম কম কৰি তেওঁ নিদৰ্শনেৰে নামাজ কৰিলে। বা তেওঁ নিজৰ সজ্জাটো নিজৰ ৰুকুতকৈ কম কৰিলে।