Imam Ahmad : 15411

قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي جَدَّتِي الرَّبَابُ وَقَالَ يُونُسُ فِي حَدِيثِهِ قَالَتْ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ يَقُولُ مَرَرْنَا بِسَيْلٍ فَدَخَلْتُ فَاغْتَسَلْتُ مِنْهُ فَخَرَجْتُ مَحْمُومًا فَنُمِيَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مُرُوا أَبَا ثَابِتٍ يَتَعَوَّذُ قُلْتُ يَا سَيِّدِي وَالرُّقَى صَالِحَةٌ قَالَ لَا رُقْيَةَ إِلَّا فِي نَفْسٍ أَوْ حُمَةٍ أَوْ لَدْغَةٍ قَالَ عَفَّانُ النَّظْرَةُ وَاللَّدْغَةُ وَالْحُمَةُ

Беҙгә [Юныс бин Мөхәммәт] һәм [Аффан] әйтте; беҙгә [Ғабдул Вахидҡа], атап әйткәндә, Ибн Зиядҡа һөйләгән, тигән; беҙгә һөйләгән [Ғосман бин Хәким] тигән; миңә [өләсәйем, Әр-Рабаб] һөйләгән һәм [Юныс] әйткән; үҙенең хәҙисендә -Әр-Рабаб Рәдлиәллаһу'анха- тигән; Мин [Сәхәл бин Хөнәйфтең] әйткәнен ишеттем; — Бер һыу ағымы янынан үттек, шунан ташландым, душҡа инеп киттем. Һыуҙан сыҡҡас, тән температураһы күтәрелде. Был ваҡиға тураһында Рәсүлуллаһ Шаллаллаһуғәләйһиуассалламға хәбәр ителә. Ул: «Әбү Сабитҡа әйт, намаҙға һыйынһын», — тигән. Шунан мин әйттем; — Эй, батша, -руҡйә- доғаһын уҡырға яраймы? Ул: «Руҡйә юҡ, тик яуыз күҙ арҡаһында, тәнгә ағыу йәки сәнсеүҙәр тейә», — тине. — Аффан әйтте; яуыз күҙҙәр, сәнсеү йәки ағыу арҡаһында.