Imam Ahmad : 14941
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ يَعْنِي ابْنَ حَسَنٍ الْحَارِثِيَّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ عُمَارَةَ بْنَ حَارِثَةَ الضَّمْرِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَثْرِبِيٍّ الضَّمْرِيِّ قَالَ شَهِدْتُ خُطْبَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِنًى فَكَانَ فِيمَا خَطَبَ بِهِ أَنْ قَالَ وَلَا يَحِلُّ لِامْرِئٍ مِنْ ذَأَفِ أَخِيهِ إِلَّا مَا طَابَتْ بِهِ نَفْسُهُ قَالَ فَلَمَّا سَمِعْتُ ذَلِكَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ لَوْ لَقِيتُ غَنَمَ ابْنِ عَمِّي فَأَخَذْتُ مِنْهَا شَاةً فَاحْتَرَزْتُهَا هَلْ عَلَيَّ فِي ذَلِكَ شَيْءٌ قَالَ إِنْ لَقِيتَهَا نَعْجَةً تَحْمِلُ شَفْرَةً وَزِنَادًا فَلَا تَمَسَّهَا
Kuo talamai kiate kimautolu [ʻApu ʻAmi] kuo talamai kiate kimautolu [ʻApituli Malikí] ʻa ia ko ʻipini Hasani ʻAli Haritsi, kuo talamai kiate kimautolu [ʻApitulāmani pini ʻApu Saʻiti] naʻá ne pehē; Kuó u fanongo ki he fakamatala ʻa [ʻUmalō pini Halisitā ʻAti Tilamilí] meia [ʻʻAmi pini ʻIasilipi ʻAti Tilami] ʻo pehē; Na'a ku sio he malanga 'a Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam 'i Mina pea 'i he lotolotonga 'o e ngaahi me'a 'i he malanga ko e, 'Oku 'ikai ngofua ki ha taha ke ne to'o 'a e koloa 'a hono tokoua tukukehe kapau 'oku ne loto ki ai' -'Amr bin Yathribi Ad Dlamri Radliyallahu'anhu- said; 'i he'eku fanongo ki ai, na'a ku pehe 'E Talafekau 'o Allah, ko e ha ho'o fakakaukau kapau te u ma'u ha ni'ihi 'o e fanga kosi 'a e fanau 'a 'eku tangata'eiki pea te u to'o ha taha 'o tokanga'i ia, 'e hoko ia ko ha angahala? -Na'e pehe 'e Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-: 'Kapau te ke ma'u ha kosi, 'oku ke 'ave ha hele mo e 'akau - fie tamate'i ia - pea 'oua na'a ke ala ki ai'.