Orang yang bangun dari tempat duduknya lalu kembali, dialah yang paling berhak menempatinya
Imam Ahmad : 14937
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْوَاسِطِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ وَهْبِ بْنِ حُذَيْفَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَامَ الرَّجُلُ مِنْ مَجْلِسِهِ فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ وَإِنْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ فَقَامَ إِلَيْهَا ثُمَّ رَجَعَ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ
A kaa a vese ér [‘Affan] kaa ér; a kaa a vese ér [Khalid Al Wasithi] kaa ér; ôr se kwagh u [‘Amr bin Yahya] hen [Muhammad bin Yahya] hen [anngô u ter na, Wasi’ bin Habban] hen [Wahb bin Hudzaifah] hen [Wahb bin Hudzaifah] hen Profeti kaa ér: ‘Aluer or nan mough sha ikyonough ki torough ki nan -ki nan lu a mi la yô, nan hemba lun a ian i hiden teman sha mi la. ngu a mbamgbe mba yange undu la. Aluer a hide a va yô, una hemba lun a ian’.