Imam Ahmad : 13478

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا كَانَ يُتَّهَمُ بِامْرَأَةٍ فَبَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيًّا لِيَقْتُلَهُ فَوَجَدَهُ فِي رَكِيَّةٍ يَتَبَرَّدُ فِيهَا فَقَالَ لَهُ نَاوِلْنِي يَدَكَ فَنَاوَلَهُ يَدَهُ فَإِذَا هُوَ مَجْبُوبٌ لَيْسَ لَهُ ذَكَرٌ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَمَجْبُوبٌ مَا لَه مِنْ ذَكَرٍ

É ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Affan] ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Hammad] sín [Tsabit] sín [Anas] mɛ ɔ, nya ɖé tíìn bɔ è dóhwɛ ɛ ɖɔ é -ɖó aga- xá nyɔnu ɖé, bɔ gbeyiɖɔ ɔ ɖɔ nú Ali ɖɔ é ni hu i, bɔ -Ali Radliyallahu’anseling a smalllfhu- mɔ ɛ ɖò. -‘Ali Radliyallahu’anhu- ɖɔ n’i ɖɔ, dlɛn alɔ towe! énɛ́ ɔ́ wú ɔ́, é dlɛ́n alɔ tɔn, bɔ é wá tɔ́n ɖɔ é nyí mɛɖé bɔ è ko gbò atán tɔn, bɔ -'Ali Radliyallahu'anhu- wá Rasulullah gɔ́n bó ɖɔ nú -Alihi wasallam- ɖɔ; Aklunɔ, mɛsɛ́dó Allah tɔn, é nyí mɛɖé bɔ è ko gbò nyɔnu sín xú tɔn lɛ.