Tanda besar ialah diutusnya Nabi Muhammad SAW

इमाम अहमद : 12998

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي زِيَادُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ انْصَرَفْتُ مِنْ الظُّهْرِ أَنَا وَعُمَرُ حِينَ صَلَّاهَا هِشَامُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بِالنَّاسِ إِذْ كَانَ عَلَى الْمَدِينَةِ إِلَى عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ نَعُودُهُ فِي شَكْوَى لَهُ فَمَا قَعَدْنَا مَا سَأَلْنَا عَنْهُ إِلَّا قِيَامًا قَالَ ثُمَّ انْصَرَفْنَا فَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فِي دَارِهِ وَهِيَ إِلَى جَنْبِ دَارِ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ فَلَمَّا قَعَدْنَا أَتَتْهُ الْجَارِيَةُ فَقَالَتْ الصَّلَاةَ يَا أَبَا حَمْزَةَ قَالَ قُلْنَا أَيُّ الصَّلَاةِ رَحِمَكَ اللَّهُ قَالَ الْعَصْرُ قَالَ فَقُلْنَا إِنَّمَا صَلَّيْنَا الظُّهْرَ الْآنَ قَالَ فَقَالَ إِنَّكُمْ تَرَكْتُمْ الصَّلَاةَ حَتَّى نَسَيْتُمُوهَا أَوْ قَالَ نُسِّيتُمُوهَا حَتَّى تَرَكْتُمُوهَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولَ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ وَمَدَّ أُصْبُعَيْهِ السَّبَّابَةَ وَالْوُسْطَى حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَخِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْكَوْثَرِ فَذَكَرَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ أَكَلَتُهَا أَنْعَمُ مِنْهَا حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ ابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْكَوْثَرِ مِثْلَ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ سَوَاءً

हे आम्हाला [या'कूब] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [माझ्या वडिलांकडून] आणि त्यांनी [इब्न इशाक] कडून सांगितले, ज्यांनी मला [ज़ियाद बिन अबू ज़ियाद], बानू इब्न अब्बास यांचा दास, सांगितले की: मी आणि 'उमर दुपारच्या नमाजातून परतलो होतो, तेव्हा हिशाम बिन इस्माईल लोकांना नमाज घालत होता. उमर मदीनामध्ये आजारी असलेल्या अम्रु बिन अब्दुल्ला बिन अबू थलहा यांना भेटायला गेले होते. आम्ही त्यांच्या तब्येतीची चौकशी करताना बसलो नाही; फक्त उभे राहिलो. (जियाद बिन अबू जियाद) म्हणाले: 'मग आम्ही निरोप घेतला आणि [अनास बिन मलिक] यांना त्यांच्या घरी भेटायला गेलो, जे अबू थलहा यांच्या घराजवळ होते.' (ज़ियाद बिन अबू ज़ियाद, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले: आम्ही बसलो होतो, तेव्हा अचानक त्याचा नोकर आला आणि ओरडला, 'नमाज करा, नमाज करा, हे अबू हमज़ा!' (ज़ियाद बिन अबू ज़ियाद, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले; आम्ही विचारले, 'अल्लाह तुमच्यावर दया करो, कोणती नमाज?' (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले; 'असरची नमाज.' (ज़ियाद बिन अबू ज़ियाद, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले: आम्ही उत्तर दिले, 'अरे अबू हमज़ा, आम्ही तर दुपारीची नमाज (ज़ुहर) आधीच अदा केली आहे!' (ज़ियाद बिन अबू ज़ियाद, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले: मग (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले: 'तुम्ही नमाज इतकी दुर्लक्षित केली आहे की तुम्ही जवळजवळ विसरूनच गेलात.' किंवा असे वाटते की त्याने म्हटले—'तुम्ही ती इतकी विसरून गेलात की तुम्ही ती सोडूनच दिली'—खरं तर, मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: 'माझी नियुक्ती आणि कयामत यामधील अंतर या दोन बोटांमधील अंतरासारखे आहे', असे म्हणत त्यांनी तर्जनी आणि मधली बोटं वर उचलल्या. आणि आम्हाला इब्राहीम बिन अबू अल-अब्बास यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला अबू उवैस, अज-जुहरी, त्यांच्या भाऊ अब्दुल्ला बिन मुस्लिम यांच्याकडून हदीस सांगितली की त्यांनी अनस बिन मालिक (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना म्हणताना ऐकले: एका माणसाने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना अल-काउसरबद्दल विचारले, आणि त्यांनी हदीसचा उल्लेख केला, परंतु पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'मी त्याची चव चाखली आहे, आणि ती त्यापेक्षा अधिक स्वादिष्ट आहे.' आणि इब्राहीम यांनी आम्हाला हदीस सांगितली, तसेच अबू उवैस यांनी आम्हाला मुहम्मद बिन अब्दुल्ला बिन मुस्लिम (अझ-जुहरी यांच्या भावाचा मुलगा) यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून, अनस बिन मलिक यांच्याकडून, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून अल-काउसरच्या विषयाबाबत अचूकपणे अझ-जुहरी यांच्या हदीसप्रमाणेच सांगितले.