Imam Ahmad : 12684

حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَعَفَّانُ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ فَتًى مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ الْجِهَادَ وَلَيْسَ لِي مَالٌ أَتَجَهَّزُ بِهِ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَى فُلَانٍ الْأَنْصَارِيِّ فَإِنَّهُ قَدْ كَانَ تَجَهَّزَ وَمَرِضَ فَقُلْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ وَيَقُولُ لَكَ ادْفَعْ إِلَيَّ مَا تَجَهَّزْتَ بِهِ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ يَا فُلَانَةُ ادْفَعِي إِلَيْهِ مَا جَهَّزْتِنِي بِهِ وَلَا تَحْبِسِي عَنْهُ شَيْئًا فَإِنَّكِ وَاللَّهِ إِنْ حَبَسْتِ عَنْهُ شَيْئًا لَا يُبَارِكُ اللَّهُ لَكِ فِيهِ قَالَ عَفَّانُ إِنَّ فَتًى مِنْ أَسْلَمَ

Безгә [Рух]ны ['Аффаннан] сөйләгәннән соң, безгә [Хәммәдтан] [Сабиттан] [Әнәс бин Маликтан] сөйләгәннән соң, бер ансар егете: "Әй Аллаһның Илчесе, мин сугышырга телим, ләкин минем азык-төлек өчен байлыгым юк!" - диде. Аннары ул (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе аңа булсын): "Сезне фәлән-фәлән ансардан очратабыз, чөнки ул сугыш өчен кирәк-яраклар әзерләгән иде, аннары авырып китте, һәм аңа Аллаһның Илчесе (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе аңа булсын) сезгә сәлам җибәрде һәм минем сүзләрем аша сезгә әзерләгән ризыкларыгызны бирегез диде", - дип әйтегез. Шуңа күрә ансар егете хатынына: "Әй, хатыным, Фулана, әзерләгән ризыкларыгызны бирегез, бөтенләй дә тоткарламагыз, чөнки тоткарласагыз, Аллаһ сезгә аны бирмәячәк", - диде. Әффан редакциядә - егет Әслам кабиләсеннән иде, ә ансарлардан түгел - диде.