Imam Ahmad : 11792

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا دَعَا جَعَلَ ظَاهِرَ كَفَّيْهِ مِمَّا يَلِي وَجْهَهُ وَبَاطِنَهُمَا مِمَّا يَلِي الْأَرْضَ

আমাক কৈছে [য়াজিদে] কৈছে, আমাক কৈছে [হাম্মাদ বিন চালামাহ] [থাবিত আল বুনানী]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক] ক’লে; 'নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে যে যেতিয়া তেওঁ নামাজ পঢ়িছিল তেতিয়া তেওঁ নিজৰ হাতৰ তলুৱাৰ পিছফালটো নিজৰ মুখৰ ফালে ৰাখিছিল, আৰু হাতৰ তলুৱাৰ আগফালটো মাটিৰ ফালে ৰাখিছিল'।