Imam Ahmad : 10895

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنِ ابْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَثَاءَبَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَضَعْ يَدَهُ عَلَى فِيهِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَدْخُلُ مَعَ التَّثَاؤُبِ

আমাক কৈছে [আব্দুৰাজ্জাকে] কৈছে; আমাক [মা’মাৰে] [ছুহাইল বিন আবু ছালিহ]ৰ পৰা [ইবনু আবু ছাইদ]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই নামাজৰ সময়ত হাঁহিছে, তেন্তে তেওঁ নিজৰ হাতখন মুখৰ ওপৰত ঢাকি ৰাখক, কাৰণ সঁচাকৈয়ে চয়তানে হাঁহি উঠাৰ সময়তে প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে’।