Imam Bukhari : 552

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ بْنَ أَبَانَ يُحَدِّثُ عَنْ مُعَاوِيَةَ قَالَإِنَّكُمْ لَتُصَلُّونَ صَلَاةً لَقَدْ صَحِبْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا رَأَيْنَاهُ يُصَلِّيهَا وَلَقَدْ نَهَى عَنْهُمَا يَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ

É ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Muhammad bin Aban] ɖɔ, è ɖɔ nú mǐ [Ghundar] ɖɔ, è ɖɔ nú mǐ [Syu’bah] sín [Abu At Tiyah] gɔ́n ɖɔ, un sè [Humran bin Aban] ɖɔ nú [Mu’awiyyah] ɖɔ, ‘Nǔgbo ɔ, a xo ɖɛ ɖé núdebi -e-é. Mǐ xwedó Rasulullah, bɔ mǐ mɔ ɛ gbeɖé bɔ é bló mɔ̌ ǎ. É ko gbɛ́ nǔ we lɛ bǐ, é wɛ nyí ɖɔ è ni bló rak’a we lɛ ɖò ɖɛ Asr tɔn gudo.