Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya

Imam Bukhari : 5886

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو مَوْلَى الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي طَلْحَةَ الْتَمِسْ لَنَا غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ يُرْدِفُنِي وَرَاءَهُ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلَّمَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ فَلَمْ أَزَلْ أَخْدُمُهُ حَتَّى أَقْبَلْنَا مِنْ خَيْبَرَ وَأَقْبَلَ بِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيٍّ قَدْ حَازَهَا فَكُنْتُ أَرَاهُ يُحَوِّي وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ أَوْ كِسَاءٍ ثُمَّ يُرْدِفُهَا وَرَاءَهُ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَدَعَوْتُ رِجَالًا فَأَكَلُوا وَكَانَ ذَلِكَ بِنَاءَهُ بِهَا ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا بَدَا لَهُ أُحُدٌ قَالَ هَذَا جُبَيْلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ جَبَلَيْهَا مِثْلَ مَا حَرَّمَ بِهِ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ

اسان کي [قتيبه بن سعيد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [اسماعيل بن جعفر] ٻڌايو آهي ته [عمرو بن ابو عمرو] المطلب بن عبدالله بن حنثب جو اڳوڻو غلام؛ ته هن [انس بن مالڪ] کي چوندي ٻڌو ته؛ رسول الله ﷺ ابو طلحه کي چيو: 'توهان وٽ جيڪو ڪجهه آهي ان مان مون کي هڪ غلام ڏيو ته جيئن هو منهنجي مدد ڪري سگهي.' پوءِ ابو طلحه مون کي پنهنجي پٺي جي پويان کڻي ٻاهر نڪتو. پوءِ مان رسول الله ﷺ جو غلام بڻجي ويس. هر ڀيري جڏهن به هو ڪنهن جاءِ تي رڪندو هو، گهڻو پڙهندو هو؛ 'اللهم اني اعوذوبك من الحمي والحزاني والعجي والكسالي والبخلي والجبني ودلالدعيني وعليه وغلابتر رجالي - اي الله، مان توهان جي پناهه گهران ٿو آهون ۽ غم کان، ڪمزوري ۽ سستي کان، غلامي ۽ بزدلي کان، ۽ قرض جي غلامي ۽ ظلم کان'. مون هميشه سندس ضرورتن جي خدمت ڪئي جيستائين هو خيبر کان واپس نه آيو، هو شافعه بنت حيائي سان گڏ واپس آيو. ۽ مون ڏٺو ته هن ان کي ڪپڙي سان ڍڪيو ۽ پوءِ ان کي پنهنجي پويان کڻي ويو. پوءِ جڏهن اسان شهبا جي علائقي ۾ پهتاسين، هن چمڙي جي ٿانو ۾ حيس ٺاهيو، پوءِ هن مون کي چيو ته پنهنجي دوستن کي دعوت ڏيان. ان کان پوءِ انهن ٿانو کاڌو، اهو هن سان سندس شادي جي شروعات هئي. پوءِ هن پنهنجو سفر جاري رکيو، جيستائين جڏهن احد ڏٺو ويو، هن چيو؛ 'هي هڪ جبل آهي جنهن کي اسان پيار ڪريون ٿا ۽ اهو اسان سان پيار ڪري ٿو'. جڏهن هو مديني شهر ۾ داخل ٿيو ته چيائين: 'اي الله، بيشڪ مون ان جي ٻن جبلن جي وچ ۾ جيڪو آهي - مديني - کي حرام ڪيو آهي، جيئن ابراهيم ان کي حرام ڪيو - پاڪ - مڪي کي. اي الله، انهن جي مٽي ۽ شا ۾ انهن کي برڪت ڏي.'