Imam Ahmad : 8314

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْعَجْوَةُ مِنْ الْجَنَّةِ وَهِيَ شِفَاءٌ مِنْ السُّمِّ وَالْكَمْأَةُ مِنْ الْمَنِّ وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ لِلْعَيْنِ

আমাক কোৱা হৈছে [আব্দুল্লাহ বিন বকৰ] কৈছে; আমাক [ছাইদ বিন আবি আৰুবাহ] [কাতাদাহ]ৰ পৰা [ছিয়াহৰ বিন হাউছিয়াব]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে বুলি কৈছে; যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘আল আজৱাহ - নবীৰ খেজুৰ - স্বৰ্গৰ পৰা অহা ফল আৰু ই বিষৰ ঔষধ, আৰু আল কাম’আহ - এক প্ৰকাৰৰ উদ্ভিদ - আল মান্নাৰ পৰা, ইয়াৰ পানী বিষৰ ঔষধ’।