Bayi yang dapat berbicara dalam buaian (Kisah Juraij ahli ibadah, Isa bin Maryam, dan bayi penggendong)

Imam Ahmad : 7726

حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سِيرِينَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَتَكَلَّمْ فِي الْمَهْدِ إِلَّا ثَلَاثَةٌ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَكَانَ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَابِدٌ يُقَالُ لَهُ جُرَيْجٌ فَابْتَنَى صَوْمَعَةً وَتَعَبَّدَ فِيهَا قَالَ فَذَكَرَ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَوْمًا عِبَادَةَ جُرَيْجٍ فَقَالَتْ بَغِيٌّ مِنْهُمْ لَئِنْ شِئْتُمْ لَأُصْبِيَنَّهُ فَقَالُوا قَدْ شِئْنَا قَالَ فَأَتَتْهُ فَتَعَرَّضَتْ لَهُ فَلَمْ يَلْتَفِتْ إِلَيْهَا فَأَمْكَنَتْ نَفْسَهَا مِنْ رَاعٍ كَانَ يَأْوِي غَنَمَهُ إِلَى أَصْلِ صَوْمَعَةِ جُرَيْجٍ فَحَمَلَتْ فَوَلَدَتْ غُلَامًا فَقَالُوا مِمَّنْ قَالَتْ مِنْ جُرَيْجٍ فَأَتَوْهُ فَاسْتَنْزَلُوهُ فَشَتَمُوهُ وَضَرَبُوهُ وَهَدَمُوا صَوْمَعَتَهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قَالُوا إِنَّكَ زَنَيْتَ بِهَذِهِ الْبَغِيِّ فَوَلَدَتْ غُلَامًا قَالَ وَأَيْنَ هُوَ قَالُوا هَا هُوَ ذَا قَالَ فَقَامَ فَصَلَّى وَدَعَا ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى الْغُلَامِ فَطَعَنَهُ بِإِصْبَعِهِ وَقَالَ بِاللَّهِ يَا غُلَامُ مَنْ أَبُوكَ قَالَ أَنَا ابْنُ الرَّاعِي فَوَثَبُوا إِلَى جُرَيْجٍ فَجَعَلُوا يُقَبِّلُونَهُ وَقَالُوا نَبْنِي صَوْمَعَتَكَ مِنْ ذَهَبٍ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي فِي ذَلِكَ ابْنُوهَا مِنْ طِينٍ كَمَا كَانَتْ قَالَ وَبَيْنَمَا امْرَأَةٌ فِي حِجْرِهَا ابْنٌ لَهَا تُرْضِعُهُ إِذْ مَرَّ بِهَا رَاكِبٌ ذُو شَارَةٍ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ اجْعَلْ ابْنِي مِثْلَ هَذَا قَالَ فَتَرَكَ ثَدْيَهَا وَأَقْبَلَ عَلَى الرَّاكِبِ فَقَالَ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْنِي مِثْلَهُ قَالَ ثُمَّ عَادَ إِلَى ثَدْيِهَا يَمُصُّهُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْكِي عَلَيَّ صَنِيعَ الصَّبِيِّ وَوَضْعَهُ إِصْبَعَهُ فِي فَمِهِ فَجَعَلَ يَمُصُّهَا ثُمَّ مُرَّ بِأَمَةٍ تُضْرَبُ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْ ابْنِي مِثْلَهَا قَالَ فَتَرَكَ ثَدْيَهَا وَأَقْبَلَ عَلَى أُمِّهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِثْلَهَا قَالَ فَذَلِكَ حِينَ تَرَاجَعَا الْحَدِيثَ فَقَالَتْ حَلْقَى مَرَّ الرَّاكِبُ ذُو الشَّارَةِ فَقُلْتُ اللَّهُمَّ اجْعَلْ ابْنِي مِثْلَهُ فَقُلْتَ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْنِي مِثْلَهُ وَمُرَّ بِهَذِهِ الْأَمَةِ فَقُلْتُ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْ ابْنِي مِثْلَهَا فَقُلْتَ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِثْلَهَا فَقَالَ يَا أُمَّتَاهْ إِنَّ الرَّاكِبَ ذُو الشَّارَةِ جَبَّارٌ مِنْ الْجَبَابِرَةِ وَإِنَّ هَذِهِ الْأَمَةَ يَقُولُونَ زَنَتْ وَلَمْ تَزْنِ وَسَرَقَتْ وَلَمْ تَسْرِقْ وَهِيَ تَقُولُ حَسْبِيَ اللَّهُ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَتَكَلَّمْ فِي الْمَهْدِ إِلَّا ثَلَاثَةٌ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَصَبِيٌّ كَانَ فِي زَمَانِ جُرَيْجٍ وَصَبِيٌّ آخَرُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ وَأَمَّا جُرَيْجٌ فَكَانَ رَجُلًا عَابِدًا فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَانَتْ لَهُ أُمٌّ وَكَانَ يَوْمًا يُصَلِّي إِذْ اشْتَاقَتْ إِلَيْهِ أُمُّهُ فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ فَقَالَ يَا رَبِّ الصَّلَاةُ خَيْرٌ أَمْ أُمِّي آتِيهَا ثُمَّ صَلَّى وَدَعَتْهُ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ دَعَتْهُ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ وَصَلَّى فَاشْتَدَّ عَلَى أُمِّهِ وَقَالَتْ اللَّهُمَّ أَرِ جُرَيْجًا الْمُومِسَاتِ ثُمَّ صَعِدَ صَوْمَعَةً لَهُ وَكَانَتْ زَانِيَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ

আমাক কোৱা হৈছে [ৱাহব বিন জাৰিৰে] কৈছে; [মোৰ দেউতাই] মোক কৈছে, তেওঁ ক’লে; মই [মুহাম্মাদ বিন ছিৰিনে] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কোৱা শুনিলোঁ, তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, তিনিজনৰ বাহিৰে মাতৃৰ দোলনাত কথা ক’ব পৰা কোনো মানুহ নাই; ইছা বিন মৰিয়ম, তেতিয়া বানি ইছৰাইলৰ পৰা পূজা বিশেষজ্ঞ জুৰাইজ, তেওঁ তাত পূজা কৰিবলৈ এটা মঠ নিৰ্মাণ কৰিছিল, তাৰ পিছত এদিন বানি ইছৰাইলৰ মানুহে ইবাদতত জুৰাইজৰ অটলতাৰ কথা ক’লে, তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ মাজত এগৰাকী বেশ্যা আছিল যিয়ে কৈছিল; ‘আপুনি যদি ইচ্ছা কৰে মই তেওঁক প্ৰলোভিত কৰিম,’ তেওঁলোকে ক’লে; 'সঁচাকৈয়ে আমি ইচ্ছা কৰিছো,' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক'লে, 'গতিকে মহিলাগৰাকীয়ে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি নিজকে অৰ্পণ কৰিলে কিন্তু জুৰাইজে তেওঁৰ অগ্ৰগতিৰ পৰা লৰচৰ কৰা নাছিল, গতিকে বেশ্যাগৰাকীয়ে নিজকে জুৰাইজৰ মঠৰ গুৰিতে নিজৰ ছাগলীবোৰক আশ্ৰয় দি থকা এজন মেৰপালকৰ হাতত দিলে, তেতিয়ালৈকে মহিলাগৰাকী গৰ্ভৱতী হৈ এটা সন্তান জন্ম দিলে, বানি ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলে সুধিলে; 'এইটো কাৰ সন্তান? ' মহিলাগৰাকীয়ে উত্তৰ দিলে; ‘জুৰাইজৰ কৰ্মৰ পৰা,’ গতিকে তেওঁলোকে জুৰাইজলৈ আহি তেওঁক তললৈ নামিবলৈ বাধ্য কৰালে, তেওঁক নিন্দা কৰি প্ৰহাৰ কৰি তেওঁৰ মঠ ভাঙি পেলালে, জুৰাইজে ক’লে; 'আপুনি কি বিচাৰে? ' তেওঁলোকে ক'লে; 'সঁচাকৈয়ে তুমি এই মহিলাগৰাকীৰ লগত ব্যভিচাৰ কৰিছা যেতিয়ালৈকে তাই ল'ৰা সন্তান জন্ম নিদিলে,' জুৰাইজে ক'লে; 'ক'ত আছে সি? ' তেওঁলোকে ক'লে; 'ইয়াত কেঁচুৱাটো আহিছে'। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘গতিকে জুৰাইজে থিয় হৈ নামাজ দিলে তাৰ পিছত তেওঁ কেঁচুৱা ল’ৰাটোৰ ওচৰলৈ গৈ কেঁচুৱাটোক আঙুলিৰে হেঁচা মাৰি ধৰিলে আৰু ক’লে; 'আল্লাহৰ কচম, ল'ৰা কেঁচুৱা, তোমাৰ পিতৃ কোন? ' তেতিয়া কেঁচুৱাই উত্তৰ দিলে; ‘মই এজন ভেড়াৰখীয়াৰ পুত্ৰ,’ যেতিয়ালৈকে অৱশেষত বানি ইজৰাইলৰ মানুহে জুৰাইজৰ ওপৰত জপিয়াই কোৱাৰ দৰেই চুমা খালে; ‘আমি তোমাৰ মঠটো সোণৰ নিৰ্মাণ কৰিম,’ জুৰাইজে ক’লে; 'আমাক তাৰ প্ৰয়োজন নাই, আগৰ দৰে মাটিৰ পৰা মঠটো নিৰ্মাণ কৰক'। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘আৰু এগৰাকী মহিলাই তেওঁক স্তনপান কৰাই থকা কেঁচুৱাটোক ধৰি আছিল আৰু এজন আৰোহীয়ে মনোমোহা চেহেৰা লৈ পাৰ হৈ গ’ল, মাকে ক’লে; ‘হে আল্লাহ মোৰ সন্তানক তেওঁৰ দৰে বনাওক,’ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘তাৰ পিছত কেঁচুৱাটোৱে মাকৰ গাখীৰ এৰি গাড়ী চলাই থকা ব্যক্তিজনৰ মুখামুখি হৈ ক’লে; ‘হে আল্লাহ মোক তেওঁৰ দৰে নকৰিবা,’ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে, ‘তাৰ পিছত শিশুটিয়ে মাকৰ স্তনলৈ উভতি আহি তাইৰ গাখীৰ চুপিলে,’ -আবু হুৰাইৰাহে ক’লে; ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক কেঁচুৱাটোৰ আচৰণৰ কথা মুখত আঙুলি থৈ তাৰ পিছত চুপি থকা দেখিছিলোঁ। - 'তাৰ পিছত কেঁচুৱাটোক অত্যাচাৰ কৰা এগৰাকী মহিলা দাসৰ সন্মুখত পাৰ কৰা হ'ল, তেতিয়া মাকে ক'লে; ‘হে আল্লাহ মোৰ সন্তানক তেওঁৰ দৰে নকৰিবা,’ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘তাৰ পিছত কেঁচুৱাটোৱে মাকৰ স্তন এৰি দাসীগৰাকীৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহিল - যিগৰাকীক অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল - আৰু ক’লে; ‘প্ৰিয় আল্লাহ! মোক তেওঁৰ দৰে বনাওক'। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘সেয়েহে দুয়োজনে যেতিয়া এই কাণ্ডৰ পুনৰাবৃত্তি কৰিলে, তেতিয়া মাকে ক’লে; ' -মোৰ ল'ৰা- তাত এজন আৰোহীয়ে মনোমোহা চেহেৰা লৈ পাৰ হৈ গ'ল আৰু তাৰ পিছত মই ক'লোঁ; ‘হে আল্লাহ, মোৰ সন্তানক তাইৰ দৰে কৰক,’ তাৰ পিছত আপুনি কয়, ‘হে আল্লাহ, মোক তাইৰ দৰে নকৰিব’, আনহাতে যেতিয়া আপুনি এই দাসী ছোৱালীজনীৰ চাৰিওফালে পাৰ হৈ গৈছিল তেতিয়া মই কৈছিলো; ‘হে আল্লাহ মোৰ সন্তানক তেওঁৰ দৰে নকৰিবা’, তেতিয়া তুমি কোৱা; 'হে আল্লাহ মোক তেওঁৰ দৰে বনাওক'। গতিকে কেঁচুৱাটোৱে উত্তৰ দিলে; ‘হে মোৰ মা! সঁচাকৈয়ে মনোমোহা দেখা যোৱা ৰাইডাৰ এজন অন্যায় শাসক, আনহাতে এই দাসী ছোৱালীজনীক ব্যভিচাৰ নকৰাৰ পিছতো ব্যভিচাৰৰ অভিযোগ উঠিছে, চুৰি নকৰাৰ পিছতো চুৰি কৰাৰ অভিযোগ উঠিছে। i, আৰু তেওঁ কৈ থাকিল; 'কেৱল আল্লাহৰ ওচৰত মই আত্মসমৰ্পণ কৰো'। মোক [হুছেইন বিন মহম্মদ] কোৱা হৈছে, মোক [জাৰিৰ]ক কোৱা হৈছে, [মুহাম্মাদ]ৰ পৰা, [আবু হুৰাইৰাৰ] পৰা, হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কোৱা হৈছে, তেওঁ কৈছে: তিনিজন, ইছা আলাইহিছ চালাম, আৰু এটা কেঁচুৱা ল’ৰা যি জুৰাইজৰ যুগত আছিল আৰু আন এটা কেঁচুৱাৰ বাহিৰে মাতৃৰ দোলনাত কথা কোৱা কোনো মানুহ নাই boy,’ তাৰ পিছত তেওঁ ওপৰৰ হাদীছৰ কাহিনীটো উল্লেখ কৰিলে। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘জুৰাইজৰ কথা ক’বলৈ গ’লে তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলৰ মাজত অধ্যৱসায়ীভাৱে নামাজ পঢ়া মানুহ আছিল, তেওঁৰ এগৰাকী মাতৃ আছিল যিয়ে এদিন তেওঁ নামাজ পঢ়ি থকাৰ সময়ত তেওঁক মাতিছিল কাৰণ তেওঁ তেওঁক মিছ কৰিছিল; 'হে জুৰাইজ! ' তেতিয়া জুৰাইজে ক'লে; ‘হে মোৰ প্ৰভু! প্ৰাৰ্থনা মোৰ বাবে ভাল নে মোৰ মাৰ বাবে মোৰ যাবলৈ? ' আৰু সি প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকিল, তাৰ পিছত মাকে তাক মাতিলে আৰু জুৰাইজে আকৌ তেনেকৈ ক'লে, তাৰ পিছত মাকে তাক মাতিলে আৰু জুৰাইজে আকৌ তেনেকৈ ক'লে আৰু সি প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকিল, যেতিয়ালৈকে অৱশেষত মাকে তাৰ ওপৰত বিৰক্ত হৈ ক'লে; 'হে আল্লাহ, জুৰাইজ -নিন্দা- বেশ্যা দেখুৱাওক,' তাৰ পিছত পিছত যেতিয়া জুৰাইজে নিজৰ মঠলৈ উঠি গ'ল তেতিয়া বানি ইছৰা`ইলৰ এগৰাকী বেশ্যা আছিল...তাৰ পিছত তেওঁ ওপৰৰ হাদীছটো ক'লে।