Imam Ahmad : 7417

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ دَاوُدَ عَنْ شَيْخٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَأْتِي عَلَيْكُمْ زَمَانٌ يُخَيَّرُ فِيهِ الرَّجُلُ بَيْنَ الْعَجْزِ وَالْفُجُورِ فَمَنْ أَدْرَكَ ذَلِكَ الزَّمَانَ فَلْيَخْتَرْ الْعَجْزَ عَلَى الْفُجُورِ

আমাক [আব্দুৰাজ্জাক] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা [দাউদ]ৰ পৰা [এজন শ্বেইখ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘তোমালোকৰ ওচৰলৈ এনে এটা সময় আহিব যেতিয়া কাৰোবাক দুৰ্বলতা আৰু বেয়া কাম কৰাৰ মাজৰ পৰা এটা বাছি ল’বলৈ কোৱা হ’ব, গতিকে যিয়ে সেই সময় পাব, তেওঁ বেয়া কাম কৰাতকৈ দুৰ্বলতা বাছি ল’ব লাগে’।