Berdoa kepada Allah sehingga Allah tersenyum, jika Allah tersenyum maka Allah telah mengijinkannya untuk masuk ke dalam syurga

Imam Ahmad : 7392

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ النَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَيْسَ دُونَهُ سَحَابٌ فَقَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَيَتْبَعُهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي غَيْرِ الصُّورَةِ الَّتِي تَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ قَالَ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الصُّورَةِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ قَالَ وَيُضْرَبُ جِسْرٌ عَلَى جَهَنَّمَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَبِهَا كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ شَوْكَ السَّعْدَانِ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ قَدْرَ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَعَالَى فَتَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُوبَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُخَرْدَلُ ثُمَّ يَنْجُو حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ مِنْ النَّارِ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَرْحَمَ مِمَّنْ كَانَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوهُمْ فَيَعْرِفُونَهُمْ بِعَلَامَةِ آثَارِ السُّجُودِ وَحَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ مِنْ ابْنِ آدَمَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرِجُونَهُمْ قَدْ امْتُحِشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مِنْ مَاءٍ يُقَالُ لَهُ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ نَبَاتَ الْحِبَّةِ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ وَيَبْقَى رَجُلٌ يُقْبِلُ بِوَجْهِهِ إِلَى النَّارِ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَاصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ فَلَعَلِّي إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ فَيَصْرِفُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَيَقُولُ بَعْدَ ذَلِكَ يَا رَبِّ قَرِّبْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ أَوَلَيْسَ قَدْ زَعَمْتَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَقُولَ فَلَعَلِّي إِنْ أَعْطَيْتُكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي مِنْ عُهُودِهِ وَمَوَاثِيقِهِ أَنْ لَا يَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيُقَرِّبُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا دَنَا مِنْهَا انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَإِذَا رَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْحِبَرَةِ وَالسُّرُورِ سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ يَا رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَوَلَيْسَ قَدْ زَعَمْتَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَهُ وَقَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لَا تَجْعَلْنِي أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ أَذِنَ لَهُ بِالدُّخُولِ فِيهَا فَإِذَا أُدْخِلَ قِيلَ لَهُ تَمَنَّ مِنْ كَذَا فَيَتَمَنَّى ثُمَّ يُقَالُ تَمَنَّ مِنْ كَذَا فَيَتَمَنَّى حَتَّى تَنْقَطِعَ بِهِ الْأَمَانِيُّ فَيُقَالُ لَهُ هَذَا لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ وَأَبُو سَعِيدٍ جَالِسٌ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَا يُغَيِّرُ عَلَيْهِ شَيْئًا مِنْ قَوْلِهِ حَتَّى إِذَا انْتَهَى إِلَى قَوْلِهِ هَذَا لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ هَذَا لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ حَفِظْتُ مِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ

আমাক কৈছে [আব্দুৰাজ্জাকে] আমাক [মা’মাৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [‘আথো` বিন ইয়াজিদ আল লাইতছ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে কৈছে; মানুহে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল আমি কিয়ামতৰ দিনত আমাৰ ৰবক দেখা পামনে?’ গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘আপুনি যেতিয়া সূৰ্য্যক তাৰ তলত কোনো ডাৱৰ নোহোৱাকৈ দেখা পায় তেতিয়া আপুনি বিপদ অনুভৱ কৰেনে?’ তেওঁলোকে ক’লে, ‘নাই, হে আল্লাহৰ ৰাছুল!’। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘আপুনি যদি পূৰ্ণিমা চন্দ্ৰৰ ৰাতি চন্দ্ৰক দেখে, যাৰ তলত কোনো ডাৱৰ নাই, তেন্তে আপুনি বিপদজনক অনুভৱ কৰেনে?’, তেওঁলোকে ক’লে; 'নাই হে আল্লাহৰ ৰাছুল!' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ছালামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে আপুনি তেওঁক কিয়ামতৰ দিনত দেখা পাব, গতিকে আল্লাহে মানুহক একত্ৰিত কৰি ক’ব: ‘যি কোনো বস্তু ইবাদত কৰিছে তেন্তে তেওঁৰ অনুসৰণ কৰক, তাৰ পিছত চন্দ্ৰক ইবাদত কৰাসকলে চন্দ্ৰৰ অনুসৰণ কৰে আৰু সূৰ্য্যক ইবাদত কৰাসকলে সূৰ্য্যৰ অনুসৰণ কৰে আৰু যিসকলে তাগুট ইবাদত কৰে তেওঁলোকে তাগুত অনুসৰণ কৰে আৰু তাতেই এই উম্মাত থাকিব য’ত মনামিগ আছে আল্লাহ আজ্জা ৱা জাল্লা তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আপোনালোকে জনাটোৰ বাহিৰে আন ৰূপত আহে, আল্লাহে কৈছে: ‘মই তোমালোকৰ প্ৰভু,’ গতিকে তেওঁলোকে কয়; 'মই তোমালোকৰ পৰা আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰো, আমাৰ প্ৰভুৱে আমাৰ ওচৰলৈ নাহে যেতিয়ালৈকে আমাৰ ঠাই আৰু যদি আমাৰ প্ৰভুৱে আমাৰ ওচৰলৈ আহিছে, তেন্তে আমি তেওঁক চিনি পাওঁ।' ‘আপুনি আমাৰ প্ৰভু,’ গতিকে তেওঁলোকে তেওঁৰ পিছে পিছে গ’ল,’ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ছালামে ক’লে: ‘আৰু জাহান্নামৰ ওপৰত এখন দলং স্থাপন কৰা হ’ল,’ হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘গতিকে মই প্ৰথমে পাৰ হ’লোঁ, আৰু সেইদিনা ৰাছুলসকলৰ প্ৰাৰ্থনা আছিল: ‘হে আল্লাহ, ৰক্ষা কৰক, ৰক্ষা কৰক’ আৰু জাহানামত ছা’দানৰ কাঁইটৰ দৰে কেইবাটাও হুক আছিল - অতি চোকা কাঁইট -, জানেনে সা'দান কাঁইট কি?' তেওঁলোকে ক’লে, ‘হয়, হে আল্লাহৰ ৰাছুল!’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে এই হুকবোৰ ছা’ৰ কাঁইটৰ দৰে আৰু মাথোঁ আল্লাহ তা’লাৰ বাহিৰে কিমান ডাঙৰ সেইটো জনা নাযায়, গতিকে এই হুকবোৰে মানুহক তেওঁলোকৰ কৰ্ম অনুসৰি ধৰি ৰাখে, ইয়াৰ ভিতৰত এনেকুৱাও আছে যিসকলে নিজৰ কামৰ বাবে ধ্বংস হৈ যায় আৰু তেওঁলোকৰ মাজত এনে কিছুমান অংশও আছে যিবোৰ এই হুকবোৰে আঘাত কৰি তাৰ পিছত বাচি যায়, গতিকে যে যেতিয়া আল্লাহ আজ্জা ৱা জাল্লাই তেওঁৰ বান্দাসকলৰ পৰীক্ষা শেষ কৰিব, আৰু সেইসকলক জাহান্নামৰ পৰা উলিয়াই আনিব যিসকলক আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই বুলি সাক্ষ্য দিয়া লোকৰ দলৰ পৰা তেওঁৰ দয়া লাভ কৰাটো তেওঁৰ ইচ্ছা, তেতিয়া আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই ফেৰিস্তাসকলক তেওঁলোকক নৰকৰ পৰা উলিয়াই আনিবলৈ আদেশ দিলে, ফেৰেস্তাসকলে তেওঁলোকক সম্বোধন - চিন - সজ্জাৰ চিন আৰু আল্লাহ আজ্জা ৱাজল্লাই নৰকক খাবলৈ নিষেধ কৰিছে আদমৰ সন্তান আৰু নাতি-নাতিনীৰ চিজদাৰ চিন, তাৰ পিছত ফেৰেস্তাসকলে তেওঁলোকক জ্বলি যোৱা অৱস্থাত উলিয়াই আনিলে আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁলোকক পানী ছটিয়াই দিলে যাক জীৱনৰ পানী বুলি কোৱা হয় যাতে ইহঁত গজি উঠা বীজৰ দৰে হয়। পানীৰ পুখুৰী এটাত, আৰু তাত এজন মানুহ বাস কৰিছিল, যাৰ মুখ নৰকৰ ফালে ঘূৰি আছিল আৰু কৈছিল; ‘হে মোৰ প্ৰভু, জাহানে মোক সঁচাকৈয়ে আঘাত কৰিছে আৰু ইয়াৰ শিখাই মোক জ্বলাই দিছে, গতিকে মোৰ মুখখন নৰকৰ পৰা আঁতৰাই দিয়ক,’ আৰু তথাপিও তেওঁ আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকিল যেতিয়ালৈকে আল্লাহে কোৱা নাছিল: হয়তো যদি মই তোমাক সেইটো দিওঁ তেন্তে তুমি মোৰ পৰা আন কিবা এটা বিচাৰিবা,’ তেতিয়া তেওঁ ক’লে; ‘নাই, তোমাৰ ইচ্ছামতে মই তোমাক আৰু একো সুধিব নোৱাৰো,’ তাৰ পিছত আল্লাহে তেওঁৰ মুখ জাহাজৰ পৰা আঁতৰাই দিলে আৰু তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; ‘হে মোৰ প্ৰভু, মোক স্বৰ্গৰ দুৱাৰৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা’, আল্লাহে ক’লে, ‘আপুনি মোক আৰু একো নুসুধিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া নাছিল নেকি, ধিক্, হে আদমৰ পুত্ৰ, আপুনি কিমান প্ৰতাৰক,’ তাৰ পিছত আল্লাহ তা‘আলাই কোৱালৈকে তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকিল তেওঁক: ‘হয়তো যে মই যদি তোমাক দিওঁ তেন্তে তুমি আন এটা বিচাৰিবা,’ তেওঁ ক’লে; 'আপোনাৰ ইজ্জাৰ দ্বাৰা মই আপোনাৰ পৰা আৰু একো বিচৰা নাই' আৰু তেওঁ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল আৰু শপত খাইছিল যে তেওঁ আন একো নিবিচাৰিব, তাৰ পিছত আল্লাহে তেওঁক স্বৰ্গৰ দুৱাৰৰ ওচৰলৈ লৈ গ'ল যাতে যেতিয়া তেওঁ তাৰ ওচৰত আছিল, তেতিয়া স্বৰ্গ তেওঁৰ আগত দেখা দিছিল আৰু যেতিয়া তেওঁ জীৱন আৰু আনন্দৰ ভোগৰ ৰূপত তাত কি আছে তাক দেখিছিল তেতিয়া তেওঁ কেৱল নিমাত হৈ আছিল যেতিয়ালৈকে আল্লাহে তেওঁক মৌন হৈ থাকিবলৈ ইচ্ছা কৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ ক'লে; ‘হে মোৰ প্ৰভু, মোক স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰা,’ তাৰ পিছত আল্লাহে ক’লে, ‘আপুনি আৰু একো বিচৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া নাছিল নেকি? আচলতে তুমি মোক আৰু একো নিবিচাৰা বুলি তোমাৰ প্ৰতিজ্ঞা আৰু শপত দিছা' তেতিয়া তেওঁ ক'লে; ‘হে মোৰ প্ৰভু, মোক তোমাৰ জীৱৰ ভিতৰত আটাইতকৈ দুখীয়া নকৰিবা’ আৰু তেওঁ এতিয়াও আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকে যাতে আল্লাহে হাঁহিব পাৰে, আৰু যদি আল্লাহে তেওঁক চাই হাঁহিছে তেন্তে আল্লাহে তেওঁক স্বৰ্গত প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিছে, আৰু যেতিয়া তেওঁক তাত সোমাই দিয়া হৈছে তেতিয়া তেওঁক কোৱা হয়; 'এইটো পাবলৈ সপোন চাওক,' গতিকে তেওঁ সপোন দেখিলে, তাৰ পিছত ক'লে -তেওঁক আকৌ-; ‘সপোন পাবলৈ’ গতিকে তেওঁ সপোন দেখিলে যে তেওঁৰ ইচ্ছাত বাধা আহিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁক কোৱা হ’ল; 'এইটো তোমাৰ আৰু তেওঁৰ লগত তেনেকুৱা কামৰ বাবে'।' 'আথো' ক'লে: আৰু সেই সময়ত আবু ছাইদে আবু হুৰাইৰাৰ লগত বহিছিল, আৰু তেওঁ আবু হুৰাইৰায়ে কোৱা কথাবোৰ একেবাৰেই সলনি কৰা নাছিল যাতে যেতিয়া আবু হুৰাইৰা হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামৰ বাক্যৰ ওচৰলৈ আহিল: 'এইটো তেওঁৰ লগত আপোনাৰ আৰু ইয়াৰ দৰে লোকৰ বাবে' [আবু ছাইদে] ক'লে: 'মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামৰ পৰা এনেদৰে কোৱা শুনিছিলো: ‘এয়া আপোনাৰ বাবে আৰু দহগুণ উদাহৰণস্বৰূপে তেওঁৰ লগত’, আবু হুৰাইৰায়ে ক’লে; মই -মাত্ৰ মুখস্থ কৰিলোঁ- আৰু উদাহৰণস্বৰূপে তেওঁৰ লগত। আবু হুৰাইৰাহে ক’লে; 'আৰু সেইটোৱেই স্বৰ্গৰ বাসিন্দাসকলৰ ভিতৰত শেষত স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰা'।