Imam Ahmad : 6033

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْعَثُنَا فِي أَطْرَافِ الْمَدِينَةِ فَيَأْمُرُنَا أَنْ لَا نَدَعَ كَلْبًا إِلَّا قَتَلْنَاهُ حَتَّى نَقْتُلَ الْكَلْبَ لِلْمُرَيَّةِ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ

আমাক কৈছে [আব্দুৰাজ্জাকে] আমাক [ছুফিয়ান] [ইছমাইল বিন উমাইয়াহ]ৰ পৰা [নাফি’]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাক মদীনাৰ সকলো চুকলৈ পঠিয়াই দিলে, আৰু তেওঁ আমাক নিৰ্দেশ দিলে যে কুকুৰক হত্যা নকৰালৈকে কুকুৰক অনুমতি নিদিব, যেতিয়ালৈকে আমি বদৱী জনসংখ্যাৰ দুগ্ধ উট পহৰা দিয়া কুকুৰটোক হত্যা নকৰো।