Imam Ahmad : 5437

حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا خَارِجَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ أَعِزَّ الْإِسْلَامَ بِأَحَبِّ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ إِلَيْكَ بِأَبِي جَهْلٍ أَوْ بِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَكَانَ أَحَبُّهُمَا إِلَى اللَّهِ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ

আমাক কোৱা হৈছে [আবু আমিৰে] আমাক [খাৰিজা বিন আব্দুল্লাহ আল-আনশ্বাৰিয়ে] [নাফী’]ৰ পৰা, [ইবনু উমৰ]ৰ পৰা কৈছে, এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল: ‘হে আল্লাহ, আপুনি আটাইতকৈ ভালপোৱা দুজন মানুহৰ ভিতৰত এজনৰ সৈতে ইছলামৰ মহিমামণ্ডিত কৰক, আবু জাহল বা উমৰ বিন খাথ্থাব’। আৰু দেখা গ’ল যে আল্লাহে দুয়োজনতকৈ বেছি ভালপোৱাজন হ’ল উমৰ বিন খাথথাব।