Imam Ahmad : 5128

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ كُنْتُ فِي سَرِيَّةٍ مِنْ سَرَايَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَاصَ النَّاسُ حَيْصَةً وَكُنْتُ فِيمَنْ حَاصَ فَقُلْنَا كَيْفَ نَصْنَعُ وَقَدْ فَرَرْنَا مِنْ الزَّحْفِ وَبُؤْنَا بِالْغَضَبِ ثُمَّ قُلْنَا لَوْ دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ فَبِتْنَا ثُمَّ قُلْنَا لَوْ عَرَضْنَا أَنْفُسَنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ كَانَتْ لَهُ تَوْبَةٌ وَإِلَّا ذَهَبْنَا فَأَتَيْنَاهُ قَبْلَ صَلَاةِ الْغَدَاةِ فَخَرَجَ فَقَالَ مَنْ الْقَوْمُ قَالَ فَقُلْنَا نَحْنُ الْفَرَّارُونَ قَالَ لَا بَلْ أَنْتُمْ الْعَكَّارُونَ أَنَا فِئَتُكُمْ وَأَنَا فِئَةُ الْمُسْلِمِينَ قَالَ فَأَتَيْنَاهُ حَتَّى قَبَّلْنَا يَدَهُ

Het vir ons gesê [Hasan] het vir ons gesê [Zuhair] het vir ons gesê [Yazid bin Abi Ziyad] van [Abdirrahman bin Abi Laila] van [Abdillah bin Umar] het hy gesê, ek het eenkeer aan 'n sariyah deelgeneem gedurende die tyd van die profeet sallallaahu 'alaihi wasallam. Toe het mense weggehardloop en ek was een van hulle. Ons het gesê 'Hoe kan ons doen terwyl ons weghardloop van vyandelike magte. Ons sal beslis terugkom -kwaad-word'. Toe sê ons weer: 'Dit sal beter wees vir ons om die stad Medina binne te gaan, wag vir die nag vir 'n rukkie, dan gee ons onsself oor aan die Boodskapper van Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, mag hy vergewe. Indien nie nou nie, kom ons gaan net eers, dan ontmoet ons hom môre voor oggendgebede.' Die volgende dag het Rasulullah shallallahu'alaihi wasallam uitgekom en gevra: 'Wie is jy?' ons het geantwoord: 'Dit is ons wat vir die vyandelike magte gevlug het'. Hy het gesê: 'Nee, in werklikheid is julle die vyand se hinderlaagtroepe. Ek is deel van jou groep en ek is 'n groep Moslems s'n. -Ibnu Umar- het gesê, so ons het hom genader totdat ons sy hand gesoen het.