Ruqyah dengan Al-Fatihah merupakan ruqyah yang paling mujarab

Imam Bukhari : 5308

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍأَنَّ رَهْطًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْطَلَقُوا فِي سَفْرَةٍ سَافَرُوهَا حَتَّى نَزَلُوا بِحَيٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَاسْتَضَافُوهُمْ فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُمْ فَلُدِغَ سَيِّدُ ذَلِكَ الْحَيِّ فَسَعَوْا لَهُ بِكُلِّ شَيْءٍ لَا يَنْفَعُهُ شَيْءٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ أَتَيْتُمْ هَؤُلَاءِ الرَّهْطَ الَّذِينَ قَدْ نَزَلُوا بِكُمْ لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ عِنْدَ بَعْضِهِمْ شَيْءٌ فَأَتَوْهُمْ فَقَالُوا يَا أَيُّهَا الرَّهْطُ إِنَّ سَيِّدَنَا لُدِغَ فَسَعَيْنَا لَهُ بِكُلِّ شَيْءٍ لَا يَنْفَعُهُ شَيْءٌ فَهَلْ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْكُمْ شَيْءٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ نَعَمْ وَاللَّهِ إِنِّي لَرَاقٍ وَلَكِنْ وَاللَّهِ لَقَدْ اسْتَضَفْنَاكُمْ فَلَمْ تُضَيِّفُونَا فَمَا أَنَا بِرَاقٍ لَكُمْ حَتَّى تَجْعَلُوا لَنَا جُعْلًا فَصَالَحُوهُمْ عَلَى قَطِيعٍ مِنْ الْغَنَمِ فَانْطَلَقَ فَجَعَلَ يَتْفُلُ وَيَقْرَأُ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ حَتَّى لَكَأَنَّمَا نُشِطَ مِنْ عِقَالٍ فَانْطَلَقَ يَمْشِي مَا بِهِ قَلَبَةٌ قَالَ فَأَوْفَوْهُمْ جُعْلَهُمْ الَّذِي صَالَحُوهُمْ عَلَيْهِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ اقْسِمُوا فَقَالَ الَّذِي رَقَى لَا تَفْعَلُوا حَتَّى نَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَذْكُرَ لَهُ الَّذِي كَانَ فَنَنْظُرَ مَا يَأْمُرُنَا فَقَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا لَهُ فَقَالَ وَمَا يُدْرِيكَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ أَصَبْتُمْ اقْسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي مَعَكُمْ بِسَهْمٍ

اسان کي [موسيٰ بن اسماعيل]، [ابو عوانه]، [ابو بشر]، [ابو المتوڪل]، [ابو سعيد] کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ جا ڪجهه اصحاب سفر تي نڪتا، ۽ جڏهن اهي عربن جي هڪ ڳوٺ ۾ رڪيا، ته انهن کاڌو کائڻ لاءِ چيو، پر ڳوٺ جي ماڻهن انهن جي مهمان نوازي ڪرڻ کان انڪار ڪيو، ۽ اهو معلوم ٿيو ته انهن جي هڪ سردار کي هڪ زهريلي جانور ڪس ڪيو هو، ۽ انهن ان جو علاج ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي پر ان کي ڪو به فائدو نه ٿيو، تنهن ڪري انهن مان ڪجهه چيو: 'جيڪڏهن توهان ماڻهن جي هڪ ٽولي وٽ وڃو - نبي ڪريم ﷺ جا اصحاب - جيڪي توهان جي جاءِ تي رڪيا، ته شايد انهن مان ڪنهن کي ڪجهه ملندو،' پوءِ اهي نبي ڪريم ﷺ جي اصحابن وٽ ويا ۽ چيائون: 'اي ماڻهو، بيشڪ اسان جي سردار کي هڪ زهريلي جانور ڪس ڪيو هو، ۽ اسان ان کي هر شيءِ سان علاج ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي پر اهو ڪم نه ڪيو، ڇا توهان مان ڪنهن وٽ ڪجهه آهي - علاج جي طور تي؟' نبي ڪريم ﷺ جي هڪ اصحاب جواب ڏنو؛ 'ها، الله جو قسم مان رقيه ڪندس - واعدو ڪر - پر الله جو قسم، اسان واقعي توهان کي اسان جي تفريح لاءِ چيو هو، پر توهان اسان جي تفريح ڪرڻ کان لنوائي رهيا آهيو، ۽ مان رقيه نه ڪندس - واعدو ڪر - جيستائين توهان اسان کي بدلي ۾ ڪجهه نه ڏيو'. پوءِ ڳوٺاڻن انهن کي ڪيترائي ٻڪريون فراهم ڪري تفريح ڏني، پوءِ نبي ڪريم ﷺ جي هڪ ساٿي وڃي الحمدالله ربيع العالمين الفاتحه پڙهي ۽ ان تي ٿڪو ڪيو جيستائين اهو محسوس نه ٿيو ته انهن جو اڳواڻ انهن رسين کان آزاد ٿي ويو آهي جيڪي هن کي جڪڙي رهيون هيون ۽ ان بيماري کان آزاد ٿي ويون آهن جيڪي هن کي تباهه ڪري سگهي ٿي. ابو سعيد چيو؛ 'پوءِ ڳوٺاڻن اهي انعام جيڪي انهن تيار ڪيا هئا نبي ڪريم ﷺ جي دوستن کي ڏنا، ۽ نبي ڪريم ﷺ جي هڪ ٻئي دوست چيو؛ 'تقسيم ڪر'. پر رقيه ڪندڙ دوست چيو؛ 'جيستائين اسان رسول الله ﷺ سان نه ملون ۽ ان کي نه ٻڌايان ته ڇا ٿيو ۽ اسان ڏسنداسين ته هن اسان کي ڇا حڪم ڏنو'. ان کان پوءِ اهي رسول الله ﷺ سان مليا ۽ ان کي ٻڌايو، هن چيو؛ "ڇا توهان کي خبر ناهي ته هي رقيه آهي؟ ۽ توهان کي ان مان ثواب مليو آهي، تنهنڪري ان کي ورهايو ۽ مون کي حصو ڏيو."