Talbiyah diucapkan terus hingga tiba saat melempar jumrah

Imam Ahmad : 1709

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أَخِيهِ الْفَضْلِ قَالَ كُنْتُ رَدِيفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ جَمْعٍ إِلَى مِنًى فَبَيْنَا هُوَ يَسِيرُ إِذْ عَرَضَ لَهُ أَعْرَابِيٌّ مُرْدِفًا ابْنَةً لَهُ جَمِيلَةً وَكَانَ يُسَايِرُهُ قَالَ فَكُنْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهَا فَنَظَرَ إِلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَلَبَ وَجْهِي عَنْ وَجْهِهَا ثُمَّ أَعَدْتُ النَّظَرَ فَقَلَبَ وَجْهِي عَنْ وَجْهِهَا حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ ثَلَاثًا وَأَنَا لَا أَنْتَهِي فَلَمْ يَزَلْ يُلَبِّي حَتَّى رَمَى جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ

আমাক কৈছে [হুছেইন বিন মহম্মদে] আমাক [জাৰিৰ] [আয়ুব]ৰ পৰা [আল হাকাম বিন উতবাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা [তেওঁৰ ভাতৃ আল ফাধলে] কৈছে; 'মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সৈতে মুজদালিফাহৰ পৰা মিনালৈ গাহৰিৰ ৰাইডত আছিলো। খোজ কাঢ়ি গৈ থাকোঁতে এজন বেদুইন যিয়ে নিজৰ ধুনীয়া ছোৱালীজনীৰ ওপৰত উঠি আছিল, তেওঁ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক বাধা দিলে, তাৰ পিছত মই ছোৱালীজনীলৈ চালোঁ, তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক লক্ষ্য কৰিলে আৰু ছোৱালীজনীৰ মুখৰ পৰা মোৰ মুখখন আঁতৰাই দিলে, কিন্তু মই ছোৱালীজনীৰ ফালে চাই আওৰাই ক’লোঁ, আৰু তেওঁ আকৌ আঁতৰি চালে, এইটো তিনিবাৰকৈ ঘটিল, কিন্তু মই তথাপিও তেওঁৰ ফালে আকৌ চাই থাকিলোঁ, আৰু তেওঁ তালবিয়াহ জপ কৰি থাকিল গতিকে তেওঁ জুমৰা আকাবা’ দলিয়াই দিলে।