Imam Ahmad : 1234

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ عَلَى الْكَعْبَةِ أَصْنَامٌ فَذَهَبْتُ لِأَحْمِلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهَا فَلَمْ أَسْتَطِعْ فَحَمَلَنِي فَجَعَلْتُ أَقْطَعُهَا وَلَوْ شِئْتُ لَنِلْتُ السَّمَاءَ

আমাক কৈছে আব্দুল্লাই, মোক কৈছে [নাশ্বৰ বিন আলীয়ে] আমাক [আব্দুল্লাহ বিন দাউদ] [নুয়াইম বিন হাকিম]ৰ পৰা [আবু মৰিয়ম]ৰ পৰা [আলী ৰাধিয়াল্লাহ আনহু]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে; 'কাবাৰ ওপৰত কেইবাটাও মূৰ্তি আছিল, গতিকে মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক কাবাৰ ওপৰলৈ কঢ়িয়াই -উঠাবলৈ- গৈছিলো, কিন্তু মই শক্তিশালী নাছিলো, শেষত তেওঁৱেই মোক কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল যাতে মই তেওঁক কাটিব পাৰো। ইচ্ছা কৰিলে আকাশত উপনীত হ’ব পাৰিলোঁহেঁতেন’।