Imam Ahmad : 758

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ فُضَيْلِ بْنِ عِيَاضٍ وَقَالَ لِي هُوَ اسْمِي وَكُنْيَتِي حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ سُعَيْرٍ يَعْنِي ابْنَ الْخِمْسِ حَدَّثَنَا فُرَاتُ بْنُ أَحْنَفَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَامَ خَطِيبًا فِي الرَّحَبَةِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ دَعَا بِكُوزٍ مِنْ مَاءٍ فَتَمَضْمَضَ مِنْهُ وَتَمَسَّحَ وَشَرِبَ فَضْلَ كُوزِهِ وَهُوَ قَائِمٌ ثُمَّ قَالَ بَلَغَنِي أَنَّ الرَّجُلَ مِنْكُمْ يَكْرَهُ أَنْ يَشْرَبَ وَهُوَ قَائِمٌ وَهَذَا وُضُوءُ مَنْ لَمْ يُحْدِثْ وَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ هَكَذَا

A y’a fɔ an ye Abdullah, A y’a fɔ an ye [Abu Ubaida Bin Fudlail Bin Iyadl] k’a fɔ ne ye ko; ale le ye ne tɔgɔ ye ani kuniya; A y’a fɔ an ye [Malik Bin Su’air i.e. Ibn Al Khims] A y’a fɔ an ye [Furath Bin Ahnaf] A y’a fɔ an ye [n’ facɛ] ka bɔ [Rib’i Bin Hirasy] fɛ ko [Ali Bin Abu Talib] wulila k’a to waajuli la foro kɔnɔ, o kɔ, a ye Ala tando i n’a fɔ a ye Ala tando ani a ye Ala tando. ka jii bɔgɔdaga dɔ ɲini ani k’a yɛrɛ nɔgɔ n’a ye, ka jii tɔɔ min tun b’a kɔnɔ, k’o jɔɔsi ani k’a min. bɔgɔdaga k’a lɔnin to, o kɔ, a ko; 'A nana ne fɛ ko aw dɔ be yen min t'a fɛ ka minni kɛ k'a to a lɔnin be, nin ye - kɛcogo - koɲɛ ye mɔgɔw fɛ minw ma hadati kɛ ani n ye Ala ka ciden ye sallallaahu 'alaihi wasallam b'o kɛ'.