Imam Ahmad : 538

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ يَزِيدَ الْعُكْلِيِّ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُجَيٍّ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ كَانَتْ لِي سَاعَةٌ مِنْ السَّحَرِ أَدْخُلُ فِيهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ كَانَ قَائِمًا يُصَلِّي سَبَّحَ بِي فَكَانَ ذَاكَ إِذْنُهُ لِي وَإِنْ لَمْ يَكُنْ يُصَلِّي أَذِنَ لِي

Al à dit [Abu Said] Al à dit [Abdul Wahid Bin Ziyad Ats Tsaqafi] Al à dit [Umarah Bin Al Qa’qa’] di [Al Harits Bin Yazid Al ‘Ukli] di [Abu Zur’ah] di [Abdullah Bin Nujai] al à dit; [Ali] al disè; “O vevi timp ae albe di cjatâ il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, cuant che al jere in pins a preâ che al recitarès Subanallah - par me, alore chest al jere un segn che al varès permetût, e se nol jere daûr a preâ al varès permetût subit”.