Imam Ahmad : 538

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ يَزِيدَ الْعُكْلِيِّ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُجَيٍّ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ كَانَتْ لِي سَاعَةٌ مِنْ السَّحَرِ أَدْخُلُ فِيهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ كَانَ قَائِمًا يُصَلِّي سَبَّحَ بِي فَكَانَ ذَاكَ إِذْنُهُ لِي وَإِنْ لَمْ يَكُنْ يُصَلِّي أَذِنَ لِي

আমাক কৈছে [আবু ছাইদে] আমাক কৈছে [আব্দুল ৱাহিদ বিন জিয়াদ আৎছ ছাকাফী] আমাক [উমাৰাহ বিন আল কা’কা’] [আল হাৰিৎছ বিন ইয়াজিদ আল উকলি] [আবু জুৰাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন নুজাই]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; [আলীয়ে] ক’লে; 'মোৰ ৰাতিপুৱা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামক লগ কৰিবলৈ সময় আছিল, যেতিয়া তেওঁ থিয় হৈ নামাজ পঢ়িছিল তেতিয়া তেওঁ চুবনাল্লাহ পাঠ কৰিছিল - মোৰ বাবে, তেন্তে সেয়া আছিল এটা লক্ষণ যে তেওঁ মোক অনুমতি দিব, আৰু যদি তেওঁ নামাজ নিদিলে তেন্তে তেওঁ মোক লগে লগে অনুমতি দিব'।