Larangan bersumpah dengan nama bapak-bapak kalian

Imam Ahmad : 233

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كُنْتُ فِي رَكْبٍ أَسِيرُ فِي غَزَاةٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَلَفْتُ فَقُلْتُ لَا وَأَبِي فَنَهَرَنِي رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي وَقَالَ لَا تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا أَنَا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Israel] di [Simak] di [Ikrimah] di [Ibn Abbas] al à dit; [Umar] al disè; ‘Cuant che jo e la mê compagnie o cjaminavin viers une bataie cul Profete, o jurà disint; ‘No, par me pari,’ al mi à rimproverât di colp un di daûr e al à dit: ‘No jurâ il non di to pari! “Duncje o mi soi voltât e al è vignût fûr che o jeri cul Rasulullah”.