Imam Bukhari : 456

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْلَمْ أَعْقِلْ أَبَوَيَّ إِلَّا وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ وَلَمْ يَمُرَّ عَلَيْنَا يَوْمٌ إِلَّا يَأْتِينَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَرَفَيْ النَّهَارِ بُكْرَةً وَعَشِيَّةً ثُمَّ بَدَا لِأَبِي بَكْرٍ فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ فَكَانَ يُصَلِّي فِيهِ وَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ فَيَقِفُ عَلَيْهِ نِسَاءُ الْمُشْرِكِينَ وَأَبْنَاؤُهُمْ يَعْجَبُونَ مِنْهُ وَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلًا بَكَّاءً لَا يَمْلِكُ عَيْنَيْهِ إِذَا قَرَأَ الْقُرْآنَ فَأَفْزَعَ ذَلِكَ أَشْرَافَ قُرَيْشٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ

اسان کي [يحيى بن بُڪِير] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [الليث] ٻڌايو آهي [عقيل] کان [ابن شهاب] چيو آهي؛ مون کي [عروه بن الزبير] ٻڌايو آهي ته [عيسيٰ] رسول الله ﷺ جي زال چيو ته؛ 'مان پنهنجي والدين کي سمجهي نه ٿي سگهان سواءِ ان وقت جي جڏهن انهن ٻنهي هن دين کي قبول ڪيو. ۽ اسان جي زندگين ۾ ڪو به ڏينهن نه ٿو گذري جيستائين رسول الله ﷺ ڏينهن جي آخر ۾ اسان کي ڏسڻ لاءِ نه اچن، صبح جو يا شام جو. مون کي ياد آهي جڏهن ابو بڪر اسلام قبول ڪيو، جڏهن هو مسجد ۾ هو ۽ قرآن پڙهندو هو ۽ اتي نماز پڙهي رهيو هو. تنهن ڪري مشرڪ عورتون ۽ ٻار هن کي حيرانگي سان ڏسندا هئا. انهي دوران، ابو بڪر اهڙو ماڻهو هو جيڪو تمام آساني سان روئيندو هو، جيڪو قرآن پڙهڻ تي پنهنجا ڳوڙها قابو نه ڪري سگهيو. ۽ هن واقعي مسريقين قريش جي عملدارن کي حيران ڪري ڇڏيو.