Imam Bukhari : 4823

حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَتْتَزَوَّجَنِي الزُّبَيْرُ وَمَا لَهُ فِي الْأَرْضِ مِنْ مَالٍ وَلَا مَمْلُوكٍ وَلَا شَيْءٍ غَيْرَ نَاضِحٍ وَغَيْرَ فَرَسِهِ فَكُنْتُ أَعْلِفُ فَرَسَهُ وَأَسْتَقِي الْمَاءَ وَأَخْرِزُ غَرْبَهُ وَأَعْجِنُ وَلَمْ أَكُنْ أُحْسِنُ أَخْبِزُ وَكَانَ يَخْبِزُ جَارَاتٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ وَكُنَّ نِسْوَةَ صِدْقٍ وَكُنْتُ أَنْقُلُ النَّوَى مِنْ أَرْضِ الزُّبَيْرِ الَّتِي أَقْطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَأْسِي وَهِيَ مِنِّي عَلَى ثُلُثَيْ فَرْسَخٍ فَجِئْتُ يَوْمًا وَالنَّوَى عَلَى رَأْسِي فَلَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَدَعَانِي ثُمَّ قَالَ إِخْ إِخْ لِيَحْمِلَنِي خَلْفَهُ فَاسْتَحْيَيْتُ أَنْ أَسِيرَ مَعَ الرِّجَالِ وَذَكَرْتُ الزُّبَيْرَ وَغَيْرَتَهُ وَكَانَ أَغْيَرَ النَّاسِ فَعَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي قَدْ اسْتَحْيَيْتُ فَمَضَى فَجِئْتُ الزُّبَيْرَ فَقُلْتُ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى رَأْسِي النَّوَى وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَأَنَاخَ لِأَرْكَبَ فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ وَعَرَفْتُ غَيْرَتَكَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَحَمْلُكِ النَّوَى كَانَ أَشَدَّ عَلَيَّ مِنْ رُكُوبِكِ مَعَهُ قَالَتْ حَتَّى أَرْسَلَ إِلَيَّ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَ ذَلِكَ بِخَادِمٍ تَكْفِينِي سِيَاسَةَ الْفَرَسِ فَكَأَنَّمَا أَعْتَقَنِي

Sinabi sa amin ni [Mahmud] na sinabi sa amin ni [Abu Usamah] na sinabi sa amin ni [Hisham]; Sinabi sa akin ng [aking ama] mula kay [Asma` bint Abu Bakr radliallahu 'anhuma] sabi niya; Pinakasalan ako ni Az Zubair bin Awwam. Noong panahong iyon, wala siyang ari-arian at walang alipin at wala siyang anumang ari-arian maliban sa isang lalagyan ng tubig at isang kabayo. Kaya ako ang nagpapakain at nagpapainom sa kanyang kabayo, nagtahi ng kanyang balde at gumawa ng masa para sa tinapay. Kahit na hindi ako isang taong mahusay sa pagluluto ng tinapay. Samakatuwid, ang aking mga kapitbahay mula sa Ansar ang siyang gumagawa ng tinapay. Inilipat ko ang mga buto ng datiles mula sa hardin ni Az Zubair na itinalaga ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam sa aking ulo. Ang lupa ay mula sa akin para sa dalawang-katlo ng Farsakh. Isang araw ay dumating ako habang ang mga buto ng datiles ay nasa aking ulo. Pagkatapos ay nakilala ko ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) na kasama ang ilan sa mga Ansar. Pagkatapos ay tinawag niya ako at sinabing: "Uy, uy, tila gusto niya akong ilagay sa sasakyan sa likuran niya. Gayunpaman, nahihiya akong maglakad kasama ang mga lalaki at naaalala ko ang paninibugho ni Az Zubair, siya ang pinaka-paninibugho na tao. Kaya alam ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) na ako ay mahiyain, kaya umalis siya. Pagkatapos noon, pumunta ako kay Az Zubair at sinabi, "Ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay sumalubong sa akin habang may datiles sa aking ulo. Samantala, kasama niya ang ilang tao mula sa mga Ansar, kaya niyaya niya akong sumakay sa isang sasakyan, ngunit ako ay nahihiya at alam ko rin ang iyong paninibugho." Kaya sinabi ni Az Zubair, "Sumpa man sa Allah, ang pagdadala mo ng mga buto ng datiles ay mas malaki para sa akin kaysa sa pagsakay mo sa sasakyan kasama niya." Sa wakas, nagpadala si Abu Bakr ng isang khadim na maaaring gampanan ang aking trabaho upang alagaan ang mga kabayo. At para bang pinalaya niya ako.