Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

Imam Bukhari : 4792

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }حَتَّى حَجَّ وَحَجَجْتُ مَعَهُ وَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِإِدَاوَةٍ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَا فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }قَالَ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ هُمَا عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهُمْ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ بِمَا حَدَثَ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْوَحْيِ أَوْ غَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصَخِبْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي قَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي ذَلِكَ وَقُلْتُ لَهَا قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكِ مِنْهُنَّ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَنَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ قَدْ خِبْتِ وَخَسِرْتِ أَفَتَأْمَنِينَ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِي لَا تَسْتَكْثِرِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ قَالَ عُمَرُ وَكُنَّا قَدْ تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي الْأَنْصَارِيُّ يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ إِلَيْنَا عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَثَمَّ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ قَدْ حَدَثَ الْيَوْمَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَهْوَلُ طَلَّقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُوَقَالَ عُبَيْدُ بْنُ حُنَيْنٍ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ فَقَالَ اعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْوَاجَهُ فَقُلْتُ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ هَذَا أَطَلَّقَكُنَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي فِيهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ الْغُلَامُ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ كَلَّمْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَقُلْتُ لِلْغُلَامِ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَرَجَعْتُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا قَالَ إِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي فَقَالَ قَدْ أَذِنَ لَكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ إِلَيَّ بَصَرَهُ فَقَالَ لَا فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَبَسُّمَةً أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِي بَيْتِهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ قَدْ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَجَلَسَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي هَذَا أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنَّ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ كُنْتَ قَدْ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّمَا أَصْبَحْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً فَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى آيَةَ التَّخَيُّرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ فَاخْتَرْتُهُ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ كُلَّهُنَّ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ

Al à contât [Abu Yaman] Al à contât [Shuaib] di [Az Zuhri] al à dit; Dopo vêmi ripuartât [Ubaidullah bin Abdullah bin Abu Tsaur] di [Abdullah bin Abbas] Radliallahu Anhuma, al disè; O ai simpri insistût par domandâ a Umar bin Al Khaththab su dôs feminis des feminis dal Profete, che Allah al à dit a dutis dôs: ‘IN LA FACADE SHAGHAT QULUUBUKUMAA’. Fin a un dì, al à fat il Hajj e ancje jo o ai fat il Hajj cun lui. Par strade al si è distacât par sburtâsi, daspò o lu ai seguît cuntune sache di aghe. Al defecà, e al tornà e o sburtà aghe su lis sôs mans, daspò al fasè la abluzion. Chel al è cuant che o ai domandât, 'O Amirul Mukminin, cuai che a son lis dôs feminis des feminis dal Profete che Allah Ta'ala al à dit a dutis dôs: 'IN TATUUBAA ILALLAHI FAQAD SHAGHAT SHAGHAT QULUUBUKUMAA - Se dutis dôs si pentin a Allah il lôr cûr - alore inded. .-'.' [Umar] al rispuindè: ‘Cje sorprese che tu sês, o Ibn Abbas. Lis dôs feminis a son Aisyah e Hafshah. Po dopo Umar al contà il so hadith in mût plui vast, al disè; In passât o vevi un vicin dai Ansar di Bani Umayyah bin Zaid che al jere puar abitant di Manidah. O vin cjapât di volte la assemblee dal Profete. O jeri presint un dì e lui al jere presint un dì. Se o fos presint, o varès comunicât lis robis che al à comunicât in forme di rivelazions o alc di diferent in chê dì. E cuant che al è il so turni di vignî, al fâs la stesse robe. O sin la nazion Quraysh che e à simpri une posizion parsore des feminis. E dopo vê cognossût i Ansar, al è vignût fûr che a jerin un popul che al jere une vore influençât des lôr feminis. Duncje lis nestris feminis a scomençarin a imitâ e adotâ lis manieris e lis abitudins des feminis Ansar. Po dopo o ai invitât la mê femine a discuti, daspò jê e à discutût la mê argomentazion. O ai refudât il so tratament, al disè; ‘Parcè no mi invidis a discuti? Par Allah, invezit lis feminis dal Profete lu invitarin a discuti. Ancjemò vuê fin a stasera, un di lôr lu à zirât. Ancje jo o soi stât maraveât. O ai dit: ‘Di fat e sarà une pierdite par ducj chei che a fasaran cussì’. Dopo di chel, o ai corût a meti vie i vistîts e daspò o ai cjatât Hafshah. O ai dit: “O Hafshah, al è cualchidun di voi che al à fat inrabiâ il Profete vuê fin ae serade?” Lui al rispuindè: ‘Sì’. O ai dit; — Invezit, tu âs pierdût. Si sint che se Allah al si inrabiàs par vie de rabie dal Rasulullah alore tu varessis di peri? No domandâ masse al Profete e no discuti cun lui su nuie. E no ignorâlu. Dumandami ce che tu âs di volê. No sintisi gjelôs dal to miel che al è plui amât dal Profete - ven a stâi Aisyah -'. Umar al disè; Prime, o vevin fevelât che Ghassan al jere daûr a preparâ cjavalîrs par combati cun nô. Il dì che al fo il so turni di partecipâ, il me amì Ansari al partecipà ae assemblee e daspò al tornà a cjatâmi dopo la preiere di Isha. Al butà une vore a plene bocje ae mê puarte e al disè; — Fâs prest e vierzilu! cussì o jessì subit a cjatal. Al disè: ‘Invezit vuê e je sucedude une grande robe’. O ai domandât: ‘Cjale event al jere chel? Ghassan al è rivât? Al rispuindè: ‘No, ancjemò plui grant di chel. Il Profete al divorzià des sôs feminis. [Ubaid ben Hunain] al à dit; Al sintû [Ibn Abbas], di [Umar], al disè; Il profete Shalal Po dopo Alaihi Wasallam al lassà lis sôs feminis, cussì o ai dit: ‘Pardabon, Hafshah al à pierdût bêçs’. O mi spietavi che chest al sucedi. O ai subit fat sù i vistîts, daspò o ai preât la preiere dal Fajr cul Profete. Dopo di chel, il Profete al jentrà tal so puest di bevi e al restà mut li. Po dopo o jentrà a viodi Hafshah, al è vignût fûr che al jere daûr a cjantâ. O ai dit: ‘Cje che ti à fat cjantâ. No ti ai ricuardât chest? Il Profete al à divorziât?' Lui al rispuindè: ‘No lu sai, al jere daûr a scjampâ vie di un puest dulà bevi’. Cussì o jessì subit fûr e o jeri lât al pulpit, al è vignût fûr che a jerin diviersis personis ator, cualchidun di lôr al cjacarave ancje, cussì o soi stât cun lôr par un moment e daspò no rivave plui a controlâ la atmosfere. Cussì o rivài al puest di bevi dulà che al stave il Profete Sallam. O ai ancje dit al sclâf neri: ‘Dumande il permès a Umar’. Dopo il sclâf al jentrà e al fevelà cul Profete al tornà e al disè; ‘O ai fevelât cul Profete e o ai ancje menzonât te, ma lui al tacà a zirâ’. Al fin o tornà e o mi sielzi di gnûf cul grup di personis che a jerin stadis ator dal pulpit. Dopo di chel, no podevi plui spietâ, cussì o tornài a viodi il sclâf e i disè: ‘Domandi il permès par Umar’. Al jentrà e al tornà disint; ‘O ti ai menzonât, ma al reste mut’. O tornai e o mi soi sielzût cuntune vore di personis sul podium. In ogni câs, no podevi spietâ plui e o vignì al sclâf e o disè; “Dumanda chest par Umar”. Al jentrà e al tornà disint; ‘Invezit, o ai menzonât il to non, ma lui al reste mut’. Duncje cuant che o mi voltì par lâ vie, di colp il sclâf al mi clamà e al disè; “Invezit, il Profete al à permetût”. Infin o ai cjatât il Rasulullah Wasallam che al jere distirade sul savalon suntun sfueut cence un materas. Il savalon al veve lassât la sô segne sul flanc dal so cuarp. Al à un cussin di cuâl plen di coir. O lu saludà e o disè intant che o jeri in pins: ‘O Messazîr di Allah, tu âs divorziât lis vôs feminis?’. Duncje al mi alçà la vôs e al rispuindè: ‘No’. Duncje o ai dit; ‘Allah al è il Plui Grant’. O ai dit di gnûf intant che o mi alçavi in ​​piês: ‘O ai sintût, o Messazîr di Allah, se tu m’as viodût. O sin la nazion Quraysh che e controle simpri lis feminis. In ogni câs, cuant che o vin visitât Medine, al è vignût fûr che a jerin un popul dominât des feminis. Alore il Profete al soridè. Dopo o ai dit di gnûf: ‘O Messazîr di Allah, se tu âs bisugne di viodimi. O ai cjatât Hafshah e o ai dit: “No sintisi mai gjelôs se il to vicin al è amât di plui dal Profete, ven a stâi Aisyah”. Alore il Profete al tornà a soridî. Duncje in chel timp, o mi soi sielzût e o ai alçât la mê vision viers la sô cjase. Duncje par Allah, no ai viodût nuie in cjase sô fûr che trê piels bronzeadis. O ai dit: ‘O Messazîr di Allah, preâ Allah pe tô ummah. Parcè che ai persians e ai romans e je stade dade la libertât, e a son stadis dadis ancje il mont, ancje se a no adorin Allah’. Infin il Profete al si è metût dulà che al jere stât distirade prime. Dopo al disè: ‘E je cheste la tô atitudin, o Ibnul Khaththab? In fat, a son un popul che la sô bontât e je svelte tal mont’. O ai ancje dit; ‘Domandi pardon par me’. Duncje, il Profete al lassà lis sôs feminis par vie di chê materie. O sei, cuant che Hafshah lu slargjà a Aisyah, al fo par vincj-e-nûf dîs. In chel timp, al disè: “No jentrarò a viodiju par un mês”. Duncje, par vie de severitât de sô iritazion cun lôr, ven a stâi cuant che Allah lu rimproverà. E cuant che a jerin passâts vincj-e-nûf dîs, al cognossè Aisha e al scomençà di jê. Duncje Aisyah i disè: ‘O Messazîr di Allah, invezit tu âs jurât di no viodinus par un mês intîr. Intant, vuê tu sês apene jentrât tal to vincjesim novesim dì, come che o ai contât. Alore al disè; ‘In fat il numar di mês al è vincj-e-nûf dîs’. E di fat il numar di dîs in chel mês al è di vincj-e-nûf gnots. Aisha e disè; Po dopo Allah Ta’ala al à palesât il verset At Takhyir - il verset che al conten la sielte di restâ la femine dal profete o no -. Al scomençà cun me, la prime femine tra lis sôs feminis. E o lu preferissi. Daspò di chel, al de une sielte a dutis lis sôs feminis, e lôr a rispuinderin come che e diseve Aisyah.