Imam Bukhari : 4768

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّهُ كَانَ ابْنَ عَشْرِ سِنِينَ مَقْدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَكَانَ أُمَّهَاتِي يُوَاظِبْنَنِي عَلَى خِدْمَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَدَمْتُهُ عَشْرَ سِنِينَ وَتُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا ابْنُ عِشْرِينَ سَنَةً فَكُنْتُ أَعْلَمَ النَّاسِ بِشَأْنِ الْحِجَابِ حِينَ أُنْزِلَ وَكَانَ أَوَّلَ مَا أُنْزِلَ فِي مُبْتَنَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِزَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ أَصْبَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَا عَرُوسًا فَدَعَا الْقَوْمَ فَأَصَابُوا مِنْ الطَّعَامِ ثُمَّ خَرَجُوا وَبَقِيَ رَهْطٌ مِنْهُمْ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَطَالُوا الْمُكْثَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ وَخَرَجْتُ مَعَهُ لِكَيْ يَخْرُجُوا فَمَشَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَشَيْتُ حَتَّى جَاءَ عَتَبَةَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ ثُمَّ ظَنَّ أَنَّهُمْ خَرَجُوا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ حَتَّى إِذَا دَخَلَ عَلَى زَيْنَبَ فَإِذَا هُمْ جُلُوسٌ لَمْ يَقُومُوا فَرَجَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ حَتَّى إِذَا بَلَغَ عَتَبَةَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ وَظَنَّ أَنَّهُمْ خَرَجُوا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَإِذَا هُمْ قَدْ خَرَجُوا فَضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ بِالسِّتْرِ وَأُنْزِلَ الْحِجَابُ

اسان کي [يحيى بن بُڪِير] ٻڌايو آهي ته؛ مون کي [الليث] [عقيل] کان [ابن شهاب] تائين بيان ڪندي چيو آهي ته؛ مون کي [انس بن مالڪ] رضي الله عنه ٻڌايو آهي ته؛ جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم مديني ۾ پهتا، تڏهن اهي اڃا ڏهه سالن جا ٻار هئا. هن چيو ته؛ منهنجي ماءُ مون کي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي خدمت ڪرڻ لاءِ چيو. تنهن ڪري مون ڏهه سال سندس خدمت ڪئي، پوءِ جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم وفات ڪئي ته مان هڪ نوجوان هوس ۽ ويهن سالن جو هوس. جڏهن حڪم ڏنو ويو ته حجاب کي سڀ کان وڌيڪ سمجهيم. هي پهريون حڪم هو جيڪو رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زينب بنت جحسين سان شادي تي نازل ٿيو. ان وقت، رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ وليمه منعقد ڪئي، ماڻهن کي دعوت ڏني ۽ انهن کي پيش ڪيل کاڌي مان لطف اندوز ٿيو. ان کان پوءِ، اهي ٻاهر هليا ويا، سواءِ ڪجهه ماڻهن جي جيڪي رسول الله ﷺ سان گڏ رهيا، اهي گهڻي دير تائين اتي ويٺا رهيا. پوءِ رسول الله ﷺ اٿيا ۽ ٻاهر هليا ويا، ۽ مان به ساڻس گڏ ٻاهر ويس ته جيئن اهي ماڻهو به ٻاهر نڪري وڃن. پوءِ رسول الله ﷺ هليا، ۽ مان به ساڻس گڏ هليو جيستائين هو عائشه جي گهر جي دروازي تي نه پهتو. پوءِ هن سوچيو ته جيڪي ويٺا هئا اهي ٻاهر نڪري ويا آهن، تنهن ڪري هو ٻيهر واپس هليو ويو ۽ مان به ساڻس گڏ واپس ويس جيستائين هو زينب جي جاءِ تي نه پهتو، ۽ اهو معلوم ٿيو ته اهي ماڻهو اڃا تائين اتي هئا ۽ نه نڪتا هئا. آخرڪار رسول الله ﷺ ٻيهر واپس هليا ويا ۽ مان به ساڻس گڏ واپس ويس. ۽ جڏهن هو عائشه جي دروازي تي پهتو ته هن سوچيو ته اهي ضرور هليا ويا هوندا، تنهن ڪري هو ٻيهر هليو ويو ۽ مان به ساڻس گڏ واپس ويس، ۽ اهو معلوم ٿيو ته اهي ماڻهو اڳ ئي هليا ويا هئا، تنهن ڪري رسول الله صلي الله عليه وسلم منهنجي ۽ سندس وچ ۾ هڪ پردو وجهي ڇڏيو، ۽ ان وقت حجاب جو حڪم ڏنو ويو.