Imam Bukhari : 4378

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ هِلَالَ بْنَ أُمَيَّةَ قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَرِيكِ ابْنِ سَحْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيِّنَةَ أَوْ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا رَأَى أَحَدُنَا عَلَى امْرَأَتِهِ رَجُلًا يَنْطَلِقُ يَلْتَمِسُ الْبَيِّنَةَ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْبَيِّنَةَ وَإِلَّا حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ فَقَالَ هِلَالٌ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ فَلَيُنْزِلَنَّ اللَّهُ مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي مِنْ الْحَدِّ فَنَزَلَ جِبْرِيلُ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَجَاءَ هِلَالٌ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَتْ عِنْدَ الْخَامِسَةِ وَقَّفُوهَا وَقَالُوا إِنَّهَا مُوجِبَةٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَصَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهَا تَرْجِعُ ثُمَّ قَالَتْ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ فَمَضَتْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْصِرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ ابْنِ سَحْمَاءَ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ لَكَانَ لِي وَلَهَا شَأْنٌ

مون کي [محمد بن بصير] ٻڌايو آهي [ابن ابو عدي] [هشام بن حسن] اسان کي [عڪرمہ] ٻڌايو آهي ته رسول الله [ابن عباس] چيو ته هلال بن اميه پنهنجي زال تي سيارڪ بن سمحه سان زنا جو الزام لڳايو ۽ معاملو نبي ڪريم ﷺ جي اڳيان آندو. پوءِ نبي ڪريم ﷺ فرمايو: 'تصديق ڪندڙ ثبوت آڻيو - چار شاهد - يا توهان کي پنهنجي پٺي تي ڪوڙا هڻڻ جي سزا ڏني ويندي. هلال چيو: اي الله جا رسول، جيڪڏهن اسان مان ڪو ٻئي مرد کي پنهنجي زال سان ڏسي ته ڇا ان کي شاهد ڳولڻ گهرجن؟ نبي ڪريم ﷺ فرمايو: تصديق ڪندڙ ثبوت آڻيو - چار شاهد - يا توهان کي پنهنجي پٺي تي ڪوڙا هڻڻ جي سزا ڏني ويندي. هلال پوءِ چيو: ان ذات جو قسم جنهن توهان کي سچائي سان موڪليو آهي، مان سچ چوان ٿو ۽ الله توهان تي اهو ظاهر ڪندو جيڪو منهنجي پٺي کي ڪوڙا هڻڻ کان بچائيندو. پوءِ جبرائيل نازل ٿيو ته جيئن الله جو ڪلام نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم تي پهچائي ۽ اهي ئي هئا جن سندس زالن تي الزام لڳايو... - النور؛ 6-9-. نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم ان کي ان حصي تائين پڙهيو جيستائين جيڪڏهن سندس مڙس سچن ماڻهن مان هڪ آهي. پوءِ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم پنهنجي زال کي کڻڻ لاءِ ويا. هلال گهر ويو ۽ پنهنجي زال سان گڏ واپس آيو. نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'الله ڄاڻي ٿو ته توهان مان ڪو ڪوڙ ڳالهائي رهيو آهي، تنهنڪري توهان مان ڪير توبه ڪندو؟' پوءِ هلال جي زال اٿي ۽ قسم کنيو ۽ جڏهن هوءَ پنجون قسم کڻڻ واري هئي ته انهن کيس روڪيو ۽ چيو ته: پنجون قسم توهان تي لعنت آڻيندو - جيڪڏهن توهان مجرم آهيو -. هو اهو ڪرڻ ۾ هٻڪندو نظر آيو تنهن ڪري اسان سوچيو ته هو هار مڃيندو. پر پوءِ هلال جي زال چيو ته: مان پنهنجي خاندان جي عزت نه ڇڏيندس، ۽ قسم کڻڻ جاري رکندس. پوءِ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم فرمايو: هن ڏانهن ڌيان ڏيو. جيڪڏهن هوءَ ڪارين اکين، وڏي سيني ۽ ٿلهين ٽنگن وارو ٻار پيدا ڪري ٿي، ته پوءِ اهو ٻار شريق بن سمحه جو ٻار آهي. بعد ۾، هن هڪ ٻار کي جنم ڏنو جنهن جون خاصيتون رسول الله صلي الله عليه وسلم جي بيان ڪيل هيون. تنهن ڪري رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'جيڪڏهن هي معاملو پهريان الله طرفان فيصلو نه ڪيو ويو ته پوءِ يقيناً مان ان تي سخت سزا لاڳو ڪندس'.