Tafsir Al-Israa' (17);57 - mengharap rahmat Allah dan takut akan azab-Nya

Imam Bukhari : 4346

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُفِي هَذِهِ الْآيَةِ{ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمْ الْوَسِيلَةَ }قَالَ كَانَ نَاسٌ مِنْ الْجِنِّ يُعْبَدُونَ فَأَسْلَمُوا

اسان کي [بصير بن خالد] ٻڌايو آهي اسان کي [محمد بن جعفر] ٻڌايو آهي [صيوبة] کان [سليمان] کان [ابراهيم] کان [ابو معمر] کان [عبدالله رضي الله عنه] الله جي ڪلام جي باري ۾؛ جن ماڻهن کي اهي سڏيندا هئا، اهي پاڻ پنهنجي رب جو رستو ڳوليندا هئا...، -الاسراء؛ 57-. عبدالله چيو؛ 'جن قوم جا ڪجهه گروهه انسان پوڄيندا آهن. پوءِ جنن اسلام قبول ڪيو'.