Keteguhan dan keluhuran akhlak Hudzaifah RA memaafkan serta mendoakan ampunan atas terbunuhnya sang ayah (Al-Yaman) di Perang Uhud

Imam Bukhari : 3758

حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ لَمَّا كَانَ يَوْمَ أُحُدٍ هُزِمَ الْمُشْرِكُونَ فَصَرَخَ إِبْلِيسُ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ أَيْ عِبَادَ اللَّهِ أُخْرَاكُمْ فَرَجَعَتْ أُولَاهُمْ فَاجْتَلَدَتْ هِيَ وَأُخْرَاهُمْ فَبَصُرَ حُذَيْفَةُ فَإِذَا هُوَ بِأَبِيهِ الْيَمَانِ فَقَالَ أَيْ عِبَادَ اللَّهِ أَبِي أَبِي قَالَ قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا احْتَجَزُوا حَتَّى قَتَلُوهُ فَقَالَ حُذَيْفَةُ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ قَالَ عُرْوَةُ فَوَاللَّهِ مَا زَالَتْ فِي حُذَيْفَةَ بَقِيَّةُ خَيْرٍ حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { بَصُرْتُ } عَلِمْتُ مِنْ الْبَصِيرَةِ فِي الْأَمْرِ وَأَبْصَرْتُ مِنْ بَصَرِ الْعَيْنِ وَيُقَالُ بَصُرْتُ وَأَبْصَرْتُ وَاحِدٌ

مون کي [عبيدالله بن سعيد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو اسامه] [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان [عيسيه] رضي الله عنها کان ٻڌايو آهي ته: 'جڏهن احد جي جنگ تيز ٿي وئي، مشرڪن کي سخت شڪست ملي، تڏهن شيطان - لقنة الله - رڙ ڪئي، 'اي الله جا ٻانها، دشمن توهان جي پويان آهي!' پوءِ اڳيان لشڪر پوئتي لشڪر ڏانهن موٽيا ۽ پوئتي لشڪر سان وڙهندا رهيا - جيستائين مسلمانن جي وچ ۾ جنگ نه ٿي. حذیفہ جنگ کي ڏسي رهيو هو، ظاهر آهي ته هن پنهنجي پيءُ - يمن - کي ڏٺو، پوءِ هن چيو، 'اي الله جا ٻانها، اهو منهنجو پيءُ آهي، اهو منهنجو پيءُ آهي!' عائشه چيو؛ 'الله جو قسم، انهن لشڪرن - مسلمانن - هن جي پرواهه نه ڪئي، جيستائين انهن سندس پيءُ کي قتل نه ڪيو'. حذیفہ پوءِ چيو؛ 'الله توهان کي معاف ڪري'. عروه چيو، 'الله جو قسم، ان واقعي کان وٺي، حذیفہ کي هميشه نيڪي ملندي رهي جيستائين هو الله سان نه مليو - فوت ٿي ويو'. لفظ 'بشارت' جي معنيٰ آهي، مان معاملي کي بشيره - دل جي اکين سان ڄاڻان ٿو -، جڏهن ته 'ابشرت' لفظن 'بشارت' عين - اکين سان ڏسڻ - مان 'بشارت' کي 'بشارت' ۽ 'ابشرت' چيو ويندو آهي، معنيٰ ساڳي آهي.