Imam Bukhari : 3320

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي حَفْصُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُ كَانَ الْمَسْجِدُ مَسْقُوفًا عَلَى جُذُوعٍ مِنْ نَخْلٍ فَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ يَقُومُ إِلَى جِذْعٍ مِنْهَا فَلَمَّا صُنِعَ لَهُ الْمِنْبَرُ وَكَانَ عَلَيْهِ فَسَمِعْنَا لِذَلِكَ الْجِذْعِ صَوْتًا كَصَوْتِ الْعِشَارِ حَتَّى جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ

اسان کي ٻڌائيندي اسماعيل چيو ته مون کي منهنجي ڀاءُ سليمان بن بلال کان يحييٰ بن سعيد کان ٻڌايو ته مون کي حفش بن عبيدالله بن انس بن مالڪ کان خبر ڏني ته هن جابر بن عبدالله رضي الله عنه کي چوندي ٻڌو ته اڳ ۾ مسجد نبوي جا ٿنڀ کجيءَ جي وڻ جي ٿڙ مان ٺهيل هئا ۽ جڏهن هو خطبو ڏيندو هو ته کجيءَ جي وڻ جي ٿڙ مان هڪ تي بيٺو هوندو هو. جڏهن سندس لاءِ منبر ٺاهيو ويو ۽ هو ان تي بيهي وعظ ڪندو هو ته اسان ڪاٺ مان هڪ آواز ٻڌو، جهڙوڪ اُٺ جو آواز جيڪو ٻار پيدا ڪرڻ وارو هو، پوءِ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم سندس طرف آيا ۽ پنهنجو هٿ ڪاٺ تي رکيو جيستائين ڪاٺ خاموش ٿي ويو.