Imam Tirmidzi : 3622

حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ أَبُو عَمَّارٍ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي بُرَيْدَةَ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا بِلَالًا فَقَالَ يَا بِلَالُ بِمَ سَبَقْتَنِي إِلَى الْجَنَّةِ مَا دَخَلْتُ الْجَنَّةَ قَطُّ إِلَّا سَمِعْتُ خَشْخَشَتَكَ أَمَامِي دَخَلْتُ الْبَارِحَةَ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ خَشْخَشَتَكَ أَمَامِي فَأَتَيْتُ عَلَى قَصْرٍ مُرَبَّعٍ مُشْرِفٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ فَقَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ الْعَرَبِ فَقُلْتُ أَنَا عَرَبِيٌّ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ قُلْتُ أَنَا قُرَشِيٌّ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ قُلْتُ أَنَا مُحَمَّدٌ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ بِلَالٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَذَّنْتُ قَطُّ إِلَّا صَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ وَمَا أَصَابَنِي حَدَثٌ قَطُّ إِلَّا تَوَضَّأْتُ عِنْدَهَا وَرَأَيْتُ أَنَّ لِلَّهِ عَلَيَّ رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهِمَا وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَمُعَاذٍ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رَأَيْتُ فِي الْجَنَّةِ قَصْرًا مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا فَقِيلَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ أَنِّي دَخَلْتُ الْبَارِحَةَ الْجَنَّةَ يَعْنِي رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنِّي دَخَلْتُ الْجَنَّةَ هَكَذَا رُوِيَ فِي بَعْضِ الْحَدِيثِ وَيُرْوَى عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ رُؤْيَا الْأَنْبِيَاءِ وَحْيٌ

اسان کي ٻڌايو آهي [حسين بن حريث ابو عمار المروازي] اسان کي ٻڌايو آهي [علي بن الحسين بن واقد] مون کي ٻڌايو آهي [منهنجي پيءُ] مون کي ٻڌايو آهي [عبد الله بن بريده] چيو آهي؛ مون کي ٻڌايو آهي [ابو بريده] چيو آهي ته؛ هڪ صبح رسول الله صلي الله عليه وسلم بلال کي سڏيو ۽ چيو: 'اي بلال، تون مون کان اڳ جنت ۾ ڪهڙي شيءِ کڻي آيو هئين، مان جنت ۾ داخل نه ٿيس جيستائين مون پنهنجي سامهون تنهنجي جوتن جو آواز نه ٻڌو، گذريل رات مان جنت ۾ داخل ٿيس پوءِ مون تنهنجي جوتن جو آواز ٻڌو، پوءِ مان بلند ۽ بلند سون جي محل ۾ پهتس، مون پڇيو؛ 'هي ڪنهن لاءِ آهي؟' انهن - ملائڪن - جواب ڏنو؛ 'عرب قوم مان ڪنهن لاءِ'. مون چيو؛ 'مان هڪ عرب آهيان، هي محل ڪنهن لاءِ آهي؟ انهن جواب ڏنو؛ 'محمد جي امت مان هڪ ماڻهوءَ لاءِ'. مون چيو؛ 'مان محمد آهيان، هي محل ڪنهن لاءِ آهي؟' انهن جواب ڏنو؛ 'مون چيو؛ 'مان محمد آهيان، هي محل ڪنهن لاءِ آهي؟' انهن جواب ڏنو؛ 'مون چيو؛' مان محمد آهيان، هي محل ڪنهن لاءِ آهي؟' انهن جواب ڏنو؛ 'مون چيو؛' انهن جواب ڏنو؛' "عمر بن الخطاب لاءِ." پوءِ بلال چيو؛ "يا رسول الله، مون اذان نه ٻڌي پر ان کان پوءِ مون سنت نماز پڙهي - ٻه رڪعتون، ۽ مون حديثون نه پڙهيون پر مون جلدي پاڻ کي ان جي ڪري پاڪ ڪيو، ۽ مون کي لڳي ٿو ته الله مون لاءِ ٻه رڪعتون مقرر ڪيون آهن". پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ "انهن ٻن عملن سان - تون مون کان اڳ جنت ڏانهن ويندين". ۽ هن باب ۾، جابر، معاذ، انس ۽ ابو هريره کان هڪ روايت پڻ آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ "مون سون جو ٺهيل هڪ محل ڏٺو، پوءِ مون چيو؛ 'هي ڪنهن لاءِ آهي؟' پوءِ اهو چوي ٿو؛ 'عمر بن الخطاب لاءِ'. ابو عيسيٰ چيو؛ 'هي حديث حسن صحيح غريب حديث آهي. انهي دوران، حديث جو مطلب؛ 'حقيقت ۾، گذريل رات مان جنت ڏانهن ويو، مون خواب ڏٺو ڄڻ ته مان جنت ڏانهن وڃي رهيو آهيان'. ڪجهه حديثن ۾ هن طرح بيان ڪيو ويو آهي ۽ ابن عباس کان به روايت آهي ته هن چيو ته؛ 'نبين جا خواب وحي آهن'.