Imam Bukhari : 4207

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ رَجُلًا كَانَتْ لَهُ يَتِيمَةٌ فَنَكَحَهَا وَكَانَ لَهَا عَذْقٌ وَكَانَ يُمْسِكُهَا عَلَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ لَهَا مِنْ نَفْسِهِ شَيْءٌ فَنَزَلَتْ فِيهِ{ وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لَا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى }أَحْسِبُهُ قَالَ كَانَتْ شَرِيكَتَهُ فِي ذَلِكَ الْعَذْقِ وَفِي مَالِهِ

اسان کي [ابراهيم بن موسيٰ] ٻڌايو آهي اسان کي [هشام] ٻڌايو آهي [ابن جريج] چيو آهي ته؛ مون کي [هشام بن عروه] ٻڌايو ويو آهي [پنهنجي پيءُ] کان [عيسيه رضي الله عنها] ته هڪ ماڻهوءَ وٽ هڪ يتيم عورت آهي. پوءِ هن ان سان شادي ڪئي ڇاڪاڻ ته هن وٽ کجور جو باغ هو. جيستائين هن کي باغ جي سنڀال ڪرڻ لاءِ چيو ويو، هو اصل ۾ عورت سان پيار نه ڪندو هو. تنهن ڪري آيت نازل ٿي؛ '۽ جيڪڏهن توهان ڊڄو ٿا ته جيڪڏهن توهان ان سان شادي ڪريو ٿا ته توهان يتيم عورت جي حقن سان انصاف نه ڪري سگهندا...'. -النساء؛ 3-. مون سوچيو ته هشام چيو؛ هن عورت کي کجور جي باغ ۽ سندس ملڪيت جي سنڀال ۾ شامل ڪيو.